Hulpverlener en cliënt genezen elkaar

Maak wat je kent. Dat advies aan beginnende filmmakers nam regisseur Destin Cretton zich met succes ter harte in Short Term 12, waarin hij een vroeger baantje in de crisisopvang verwerkte.

Short Term 12 begint en eindigt met vluchters: tieners die het opvanghuis uithollen, op de hielen gezeten door hulpverleners. Routine; ze maken er grappen over. Die keer dat je die witte broek droeg en diarree kreeg onder het rennen! Zo werkt de opvang in Short Time 12: hou het licht, heb geduld, dring geen hulp op. En dan loopt er soms iets goed af.

Hulpverlener Grace (Brie Larson) is de ster. Zij probeert de tieners aan het praten te krijgen, maar is zelf een oester. Net als haar partner Mason (John Gallagher Jr.) ziet ze haar werk als een roeping. Mason, die opgroeide bij warme adoptieouders, wil zijn tieners net zo’n fijne jeugd geven, Grace wil ze beschermen tegen wat haarzelf overkwam. Als Jayden (Kaitlyn Dever) arriveert, een boos meisje in wie ze zich herkent, dreigt zich dat tegen haar te keren.

Short Term 12 schuwt geen kunstgreep om de kijker een documentair gevoel te geven: onvaste camera, gruizige beelden, ongepolijst geluid. Maar dat hij zo goed slaagt, ligt eerder aan de goede smaak van Cretton, die de emotie in dit voorspelbare, maar strakke script over hulpverlener en cliënt die elkaar genezen nooit in vals sentiment laat ontaarden.

Coen van Zwol

    • Coen van Zwol