Een zurige, metalige lucht waarvan je koppijn krijgt

Op snelweg A13 bij Rotterdam werd de snelheid verhoogd. De extra vervuiling is veel erger dan gedacht. „Ik ben voor niks gestopt met roken.”

Op de A13, ter hoogte van de Rotterdamse wijk Overschie, staat rond vijf uur ’s middags het verkeer vast. Dat is elke avond zo, en elke ochtend. Ricardo Post stapt met in zijn ene hand de riem van zijn hond en in de andere een sigaret zijn voordeur uit. Vanuit het raam van zijn huis ziet hij de weg liggen. Maar hij heeft geen last van de uitlaatgassen. „Ik heb toch al geasfalteerde longen”, zegt hij.

De levensverwachting in de wijk Overschie (ongeveer 16.000 inwoners) is met twintig dagen gedaald, zo werd gisteren bekend, door de hogere uitstoot van uitlaatgassen en roetdeeltjes na de verhoging van de maximumsnelheid op de snelweg daar. Dat blijkt uit metingen van milieudienst DCMR. Sinds auto’s ter hoogte van Overschie weer honderd in plaats van tachtig kilometer per uur mogen rijden, per 1 juli vorig jaar, is de uitstoot van stikstofdioxide 2,5 keer harder gestegen dan voorzien door minister van Melanie Schultz van Haegen (Infrastructuur en Milieu, VVD).

Wonen naast een snelweg heeft effect op de gezondheid. Doktersassistente Asia Musial meet de longfunctie van patiënten met een spirometer als er klachten zijn met de ademhaling. Zij werkt bij een huisartsenpraktijk in Overschie. „Ik zie vaak dat mensen die dicht bij de snelweg wonen, minder goed blazen. Ik kan het natuurlijk niet wetenschappelijk bewijzen, maar vaak hebben die slechtere longen.”

De A13 zit verstopt achter een metershoog geluidsscherm, met een doorzichtig gedeelte voor een fijn uitzicht over de snelweg. Het scherm dempt het geluid iets, maar houdt het vuil niet tegen. Je ziet het fijnstof en roetdeeltjes niet, maar je ruikt het wel. Het is een zurige, metalige lucht.

Cor Kloet krijgt er koppijn van, vertelt hij in de deuropening van zijn appartement. En dan stopt er ook nog elke twintig minuten een bus voor zijn deur. Remmen. Optrekken. „Ramen lappen doe ik niet meer, de volgende dag zijn ze toch weer zwart van het roet.”

Hij hoorde op de regionale zender dat de lucht nog slechter is geworden nu er honderd kilometer per uur gereden mag worden. „Ze zeiden dat we longkanker kunnen krijgen. En hartklachten. Volgens mij ben ik voor niks gestopt met roken. Lekker hoor.”

Toen Willy Archer in 2002 in Overschie kwam wonen, vlak bij de snelweg, dacht ze geen moment aan het roet en het fijnstof. Ze had een driekamerwoning. Nu kon ze een huis kopen met vijf kamers. „Dat was heerlijk, want mijn man en ik hebben drie kinderen.”

Het constante gebrom van het langsrazende verkeer, daar was ze in een mum van tijd aan gewend. Maar de vieze lucht vindt ze inmiddels wel een probleem. Ze ruikt de benzinedampen. Vooral vroeg in de ochtend, als ze nog in bed ligt en zich buiten vlakbij de eerste file vormt.

Je kan wel willen verhuizen, zegt ze, „maar wie moet dat betalen?” Huizen in Overschie zijn relatief goedkoop. „Ik betaal maandelijks 623 euro aan hypotheek. Als ik ga huren, ben ik een stuk duurder uit.”

Het verbaast Ricardo Post dat de hogere snelheid tot meer vervuiling leidt. „Je moet vol in je remmen als je opeens van honderd naar tachtig moet. En dan krijg je file. Zelf heb ik het idee dat een file erger stinkt dan als het allemaal een beetje door kan karren.”

    • Sheila Kamerman