Als Caravaggio met een digitale camera in zijn hand

Vorige maand waren ze nog nieuws: de Oost-Europese Roma die volgens een deskundige van het Willem Pompe Instituut voor Strafrechtswetenschappen op grote schaal in Nederland als zakkenrollers toeslaan. Just the Wind gaat over de achterblijvers. De film speelt zich af in Hongarije waar in 2008 en 2009 aanslagen werden gepleegd op Roma. De rechts-extremistische daders werden afgelopen augustus tot levenslang veroordeeld.

Regisseur Bence Fliegauf volgt 24 uur uit het leven van de familie van alleenstaande moeder Mari, haar bedlegerige vader, dochter Anna en zoon Rio. Een etmaal in het niemandsland, tussen de ene en de andere racistische moord. Mari werkt als schoonmaakster, de beide kinderen gaan nog naar school. Anna doet dat braaf, maar Rio spijbelt om een schuilplaats voor zijn familie in te richten. Het is zijn manier om een antwoord te vinden op de armoede en apathie, en het geïnstitutionaliseerde racisme dat hen omringt.

De film is als een windvlaag die over de levens van de personages strijkt. Dreigend en grauw. Minimalistisch, maar ook schilderachtig, alsof Caravaggio gereïncarneerd is met een digitale camera in zijn hand. Just the Wind werd in 2012 in Berlijn met de Zilveren Beer bekroond. Wat de titel echt betekent blijkt pas aan het einde, als een onheilspellende fluistering in de nacht. Dan is het te laat. En dan begint alles opnieuw.

Dana Linssen

    • Dana Linssen