Recensie Bach concertos, Janine Jansen

Bachs vioolconcerten nam Janine Jansen op met een selecte groep vrienden en familieleden. Die stellen zich dienend op. Maar Jansen is geen viooldiva. Een verfijnde, geraffineerde en communicatieve toon blijft haar handelsmerk. Met hoboïst Ramón Ortega Quero vormt ze een liefdesduet in het Concert voor hobo en viool. Een raadsel is, hoe een lange vioolnoot spanning kan behouden zonder duidelijk crescendo. En veel barokviolisten kunnen nog iets leren van Jansens perfecte balans tussen barokke beweeglijkheid en lyrisch drama. Enige misser: bij de twee vioolsonates blijft het bleke klavecimbel van vader Jan Jansen te veel op de achtergrond. Hoe zangerig Janine ook speelt, de meerstemmigheid wordt helaas ondergeschikt gemaakt.

    • Floris Don