Platenbaas in tijden van crisis

Deense platenbaas worstelt met wilde leven en zijn vaderrol.

Jakob Deleuran (Nicolaj Steen) kijkt naar vrouwen als lustobject en naar artiesten met dollartekens in zijn ogen.

Acht afleveringen lang zuipt, snuift, bluft en kruipt Jakob Deleuran (Nikolaj Steen) zich door een oerwoud van uitgerangeerde artiesten, pedante rappers en minderjarige diva’s. Deleuran is platenbaas bij Global Records. In de jaren negentig stond hij met zijn trotse jonge hoofd als veelbelovend op de voorpagina van Gaffa, een bekend Deens muziekblad. Het was een tijd van grenzeloos optimisme. De voice-over die de eerste aflevering inleidt: „De CD was het nieuwe medium. Ze vlogen over de toonbank zo snel als men ze kon produceren. Een tv-optreden op vrijdagavond betekende platina op maandag. Je moest energiek en slank blijven en ooit gaan stoppen met roken.”

En nu: Deleuran rookt nog steeds, zijn voormalige sixpack schemert door zijn bierbuik heen, Global Records staat op omvallen en zijn baas wil van hem af. De overmoed van de jaren negentig is geweken voor de realiteit van het nieuwe millennium. In de Deense serie The Man with the Golden Ears leert Deleuran, met de gouden oren, hoe te overleven in tijden van crisis.

Het is aanvankelijk moeilijk om Deleuran niet te haten. In vrouwen ziet hij vooral mogelijkheden tot lustbevrediging – hij heeft ze het liefste met een donkere huid en strakke jurkjes. Naar artiesten kijkt hij alleen met dollartekens in zijn ogen. Zijn diepe liefde voor puberdochter Julie (Frederikke Dahl Hansen), uit zijn eerste en enige huwelijk, geeft hem toch nog een menselijke kant. Zij is het belangrijkste in zijn leven. Gevoelsmatig, want in praktijk laat hij haar nog al eens in de steek – zoals wanneer hij voor de zoveelste keer vergeet om haar naar dansles te brengen.

Paps wilde leven laat meer sporen achter. Julie denkt dat ze er zo moet uitzien als de schaars geklede dames in zijn videoclips. Schrijnend is het moment dat ze haar vader hoort telefoneren over een nieuw sterretje dat hij binnen wil hengelen bij Global: „Man, je weet toch dat ik niet op kleine tietjes val.’’ Steen maakt een fenomenale gevoelige klootzak van Deleuran.

The Man with the Golden Ears gaat niet alleen over de ondergang van de platenindustrie, maar ook over ouder worden, verantwoordelijkheid en de flinterdunne lijn tussen kattenkwaad en misdaad.

Soms is de voice-over die iedere aflevering in- en uitleidt wat te pathetisch. „Het is makkelijk om trouw te beloven als de zon schijnt. Maar als er narigheid is, houden slechts weinigen zich aan die belofte.” Maar meestal is er niets mis met de balans tussen humor en drama – zoals dat hoort in een dramedy.

The Man with the Golden Ears is gemaakt als miniserie, maar een vraag waar de reeks mee wordt afgesloten is een vruchtbare bodem voor een vervolg: ‘Hoe ver ben je bereid te gaan om aan de top te blijven?’ Misschien een taak voor de Amerikaanse televisiezender AMC, daar wordt gewerkt aan een Engelstalige versie van The Man with the Golden Ears.

    • Kim Bos