Opinie

    • Stijn Bronzwaer

Niks te verbergen

Nederlandse telecom- en internetaanbieders vernietigen onze mail- en belgegevens niet na een jaar, terwijl de bedrijven dit wettelijk verplicht zijn. In plaats daarvan wordt wie we bellen en mailen, hoe laat, waar en hoe lang vaak zonder toestemming gebruikt voor marktonderzoek en ‘speciale persoonsgerichte aanbiedingen’. Een kwart van de aanbieders geeft doodleuk toe „de gegevens louter voor andere dan de wettelijk toegestane doelen te gebruiken”.

Dat staat in een rapport van het Agentschap Telecom, dat al een jaar oud is maar pas gisteren naar buiten kwam, nadat privacyorganisatie Bits of Freedom een beroep deed op de Wet openbaarheid van bestuur. Informatie over privacyschendingen kun je tenslotte maar beter privé houden.

Privacyschending nummer 820 dit jaar. Kortkolomberichtje in de krant, misschien een Kamervraag en we gaan weer door.

Ik was net bijgekomen van de mededelingen van Facebook en Google afgelopen weekend. De bedrijven maakten bekend weer eens hun privacyinstellingen aan te passen. Alle Facebookprofielen zijn straks vindbaar via de zoekbalk van de website. Nu kun je nog voor je ex en je werkgever onvindbaar blijven, maar dat was allemaal veel te „verwarrend”, zei hoofd privacy Michael Richter van Facebook in een interview. Afschaffen maar.

Google deed daar nog een schepje bovenop door binnenkort namen en foto’s van leden van sociaal netwerk Google+ te gebruiken bij advertenties van bedrijven. Iets liken staat straks gelijk aan toestemming geven voor commercieel gebruik van je profielfoto.

Het staat vast allemaal in de gebruiksvoorwaarden. Je weet wel, die lap tekst van 68 pagina’s die je ongelezen aanvinkt bij het installeren van een programma of een nieuwe app. De digitale handtekening waarmee consumenten alles uit handen geven en bedrijven zich juridisch indekken.

Sinds Edward Snowden onthulde dat de NSA computergebruikers via hun eigen webcam kan bespioneren en smartphones gebruikt als afluisterapparaat weten we dat privacy niet meer bestaat. Van een overheid die zo te werk gaat, kun je niet verwachten dat zij bedrijven in toom houden. Gratis diensten als Google, Facebook en Twitter worden betaald met iets wat veel meer waard is dan abonneegeld: persoonlijke gegevens. Wie nergens voor wil betalen, betaalt maar in natura.

Who cares? We hebben toch niks te verbergen? Nee! Nee! Nee! Laten we een verkoper van T-Mobile die aanbelt zomaar even thuis in de bureaula kijken? Natuurlijk niet. Waarom is dat online ineens veel minder een probleem? Op een gemiddelde computer staat meer privé-informatie dan in alle bureaulades en en multomappen bij elkaar.

Hoe meer we weggeven, hoe zwakker we staan tegenover de macht. De privacystrijd is verloren. Maar laten we het ze toch niet zo makkelijk maken.

Stijn Bronzwaer (@nextstijn) schrijft op deze plek elke week over (nieuwe) media

    • Stijn Bronzwaer