Laat burger niet twee keer betalen voor tv

illustratie angel boligan

Publieke omroep

De vergoeding voor het doorgeven van de Nederlandse publieke zenders door (kabel)distributeurs moet ‘marktconform’ worden, vindt VVD-staatssecretaris Dekker, verantwoordelijk voor de omroepen. Het is als met brandstof.

Eerst moet er een dubbeltje bij omdat het te goedkoop is (jaren 80), maar dat krijgen we weer terug zodra de brandstof duurder wordt. Of niet.

Dan krijgen we het kwartje van Kok (jaren 90). Vervolgens de luchtbel van het rekeningrijden (jaren 00), een kostbaar, ongewenst en praktisch onuitvoerbaar plan, gevolgd door de CO2-heffing, een accijns via de BPM. CO2 is het product van het verbranden van benzine, LPG en diesel (en alle andere organische brandstoffen). Daar hadden we via de accijns toch al voor betaald?

Wat dit te maken heeft met de doorgifte van de publieke zenders? De Nederlanders betalen al lang via hun belastingaangifte voor de publieke kanalen. En ze betalen nog een keer: via de distributeurs (digitenne, kabel, internet of satelliet). Nu nog een paar kwartjes per inwoner, maar dat bedrag zal snel stijgen want onze politici — die eerst geld hebben weggehaald bij de publieke omroep — willen de begroting van de omroepen weer sluitend maken door de distributeurs een ‘marktconform’ bedrag te laten betalen. Waarvan de ‘marktconforme’ rekening uiteindelijk gewoon bij de kijker terechtkomt.

Belastingverhoging via een U-bocht, precies zoals met de brandstofaccijnzen. Politieke marketing. Rookgordijnen. De publieke omroep kan best efficiënter, graag zelfs, maar geldt dat niet voor de publieke zaak als geheel?

Luc Matter