Hoe leven en dood samenvielen tijdens de marathon van Chicago

De start van de marathon van Chicago van vorig jaar. Foto EPA / Tannen Maury

Hij, Will, werd door vrienden ‘Superman’ genoemd. Hij was 34 jaar oud, brandweerman, uitermate sterk en fit. Zij, Amber, was 27 jaar oud en negen maanden zwanger (!). Allebei liepen ze de marathon van Chicago in 2011, en allebei belandden ze daarna in het ziekenhuis - maar om totaal verschillende redenen.

Dat is in het kort de samenvatting van een groot stuk van ESPN dat dit weekend verscheen. Vanaf de eerste zin is duidelijk dat het niet goed zal aflopen: schrijver David Fleming heeft het over een “collision between life and death”. Vervolgens schrijft hij in detail over de levens van de twee marathonlopers, die elkaar niet kennen en ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben.

Maar zoals je vanaf die beginzin al aanvoelt, zal dat ergens tijdens het verhaal veranderen. Als lezer geeft het je een unheimisch gevoel: Will en Amber lopen (allebei op hun eigen tempo) richting de finish en ergens moet er iets vervelends gebeuren. En inderdaad, slechts één van hen haalt de finish.

“As Amber followed in Will’s footsteps down Franklin Street, through Greektown and onto the second part of the course, shocked spectators would jump out of their seats and cheer her on as she passed. ‘Go pregnant lady,’ they yelled. ‘Go!’”

Lees het hele verhaal van David Fleming bij ESPN (7.505 woorden, ongeveer 34 minuten leestijd). De 2013-editie van de marathon van Chicago was gisteren.

    • Peter Zantingh