Drugs en seks shockeren de Nederlander heus wel

In Nederland kun je het publiek niet shockeren, stelde de Australische comedian Bredon Burns dinsdag bij een optreden in Theater Pepijn in Den Haag. Met zulke tactieken krijg je ons niet aan het lachen. Wij zijn zo stil, stelde Burns, dat iedere comedian in het internationale circuit twintig minuten materiaal heeft over die rare Dutchies. Over Zweden? Niks!

Ons hoef je niet te vertellen dat je hier vrij wiet kan roken en naar de hoeren kan. Ja, dat weten we, erg populair bij toeristen. Burns: „Zelfs als ik live op het toneel een geit zou neuken, zouden jullie onverstoorbaar zijn.” Op geaffecteerde toon imiteerde Burns een Nederlandse reactie: „Natuurlijk! Geiten neuken. Zeg maar niks. Je verspilt onze tijd. Erg populair bij toeristen. Je zou ons geitenneukersmuseum moeten bezoeken.”

Zo bereikte hij slim het tegenovergestelde van wat hij beweerde: aanstoot, lach. De gevatte Burns toerde door Nederland op uitnodiging van Greg Shapiro, wat de Nederlands-Amerikaanse comedian de kans gaf zelf in het deel voor de pauze op te treden. Shapiro zocht de lach wel in de confrontatie door Nederlanders die Sinterklaas vieren racistisch te noemen – een strijdpunt dat deze week in de media ook weer oplaaide. Een tijdje ging Shapiro vrij voorspelbaar te keer tegen Zwarte Piet, maar de traditionele verklaring voor de zwartheid van Piet – het roet – tackelde hij vakkundig: „De Nederlanders hebben de enige schoorsteen waar je niet alleen zwart maar ook met grote oorbellen en krulhaar uitkomt.”

Net als Burns beseft stand-upper Jeroen Leenders dat seksueel geladen grappen nog immer shockerend kunnen zijn, en dus grappig. Het hielp allicht dat de bebaarde Belg zijn nieuwe programma Geen Idee timide startte en eruit ziet als een ‘camembert makende monnik’ (om een term van Nico Dijkshoorn te lenen). Leenders beschreef beeldend en geestig hoe een vagina („foef” in zijn Vlaams) zich tijdens seks moet voelen en hoe pijnlijk klaarkomen voor een man is.

Ook bij sketchduo Droog Brood, dat vrijdag een tournee startte met de beste stukken uit hun 12,5 jarige carrière, wekte een scène waarin ze copuleren met genitaliën in ballonvorm de hardste lach op. Geraffineerder was een gesprek over seksuele fantasieën van de twee als tuttig stel. Prachtig hoe Bas Hoeflaken bij het idee van billen en borsten die in zijn gezicht werden geslagen met opgetrokken knie en tong uit zijn mond een kramp van genot door zijn lijf liet trekken.

Het duo wil nog wel eens blijven hangen in vrijblijvend absurdisme. De ontmoeting tussen een man met stampend loopje en zijn onderbuurman die verkondigt te schieten op alles wat zijn rust verstoort, eindigt onbeslist, in een mal robotdansje. Op zulke momenten zou de shocktheorie van Burns van pas komen.

Ron Rijghard schrijft over cabaret en theater