De grachtengordel die we niet willen zien

De hele grachtengordel werd gefotografeerd voor een nieuw boek. Dat toont niet alleen de sierlijke panden uit de Gouden Eeuw, maar ook de lelijkheid.

De Amsterdamse grachtengordel is jarig. Vierhonderd jaar oud is hij geworden. In maart 1613 nam het stadsbestuur het besluit tot de aanleg van drie nieuwe langgerekte grachten, parallel aan de al bestaande Singel. Het jubileum wordt onder meer gevierd met het 464 pagina’s tellende boek De grachten van Amsterdam: 400 jaar bouwen, wonen, werken en leven. Veertien kilometer gracht is gefotografeerd en loopt als een lange strip door het boek. Als je al die panden ziet, valt één ding op: de veelzijdigheid. Het dominante beeld van de grachtengordel is dat van smalle, hoge huizen met rococokuiven. Maar er staan net zo goed kolossen van ver na de Gouden Eeuw tussen waar veel Amsterdammers zich voor schamen. Óók UNESCO-werelderfgoed. Architectuur die ooit werd geroemd, maar nooit de ansichtkaarten heeft gehaald.

    • Merlijn Kerkhof