Schaken in het Rijksmuseum

Eerst wat nieuwtjes. Maandag kondigde Garri Kasparov in Tallin aan dat hij volgend jaar kandidaat is om president van de FIDE te worden. In de strijd tegen president Kirsan Iljoemzjinov zijn velen hem voorgegaan en allen zijn ze verpletterend verslagen.

Aan de financiering van Kasparovs campagne zal het niet liggen. In zijn team zitten de Amerikaan Rex Sinquefield, die miljoenen onder de schakers rondstrooit alsof het apennootjes zijn, en sjeik Mohammed bin Ahmed Al Hamed uit de Verenigde Emiraten, die ook een veer kan wegblazen.

Iljoemzjinov was niet onder de indruk en noemde Kasparovs campagne geldverspilling.

Heel goed nieuws was dat Jorden van Foreest deze week in Budva, Montenegro, Europees kampioen werd van de schakers tot en met 14 jaar. In december 2011 kon ik in Groningen nog een korte match van hem winnen, maar toen was hij nog maar twaalf en het was duidelijk dat hij nog sneller omhoog zou gaan dan ik omlaag. Na zijn prachtige overwinning in Budva kunnen we het voetballied zingen: ‘Wat verwacht werd is nu zeker, we hebben de beker… (bis)’

Uit Wijk aan Zee kwam woensdag belangrijk nieuws over het Tata Steeltoernooi van volgend jaar. Door het economisch noodweer hielden we ons hart vast, maar het viel mee. De grootmeestergroep C is er in 2014 niet – zuur voor de mensen die dit jaar naar die groep waren gepromoveerd – en de hoofdgroep krijgt twaalf spelers in plaats van veertien, maar verder blijft alles min of meer zoals het was, op een opmerkelijke vernieuwing na: de hoofdgroep gaat twee keer op reis en speelt een ronde in het Rijksmuseum in Amsterdam en ook een op de campus van de Technische Universiteit van Eindhoven.

Met het schaken in een museum zijn de Russen ons de afgelopen jaren voorgegaan. De WK-match tussen Anand en Gelfand, het Aljechin Memorial en de Superfinale van het Russisch kampioenschap, dat nu gaande is, waren in grote musea. Ik hoop dat het een traditie wordt.

Het grandprixtoernooi waarvan ik vorige week nog niet de uitslag kon geven, werd gewonnen door Fabiano Caruana en Boris Gelfand. Gelfand speelde de mooiste partij.

Hikaru Nakamura-Boris Gelfand, Elancourt 2013

1. e4 c5 2. Pf3 d6 3. d4 cxd4 4. Pxd4 Pf6 5. Pc3 a6 6. Le3 Pg4 7. Lc1 Pf6 8. Le3 Pg4 9. Lg5 Het is niets voor Nakamura om meteen remise door zetherhaling te maken. 9…h6 10. Lh4 g5 11. Lg3 Lg7 12. h3 Pe5 13. f3 Pbc6 14. Lf2 Le6 15. Dd2 Tc8 16. 0-0-0 Pxd4 17. Lxd4 Da5 18. a3 0-0 19. h4 g4 20. Df2 Tc6 21. f4 Tfc8

ZIE DIAGRAM

Het is duidelijk wat zwart wil: een kwaliteitsoffer op c3. 22. Dg3 Zwarts idee komt fraai tot zijn recht na 22. fxe5 dxe5 23. Le3 Txc3 24. bxc3 Dxa3+ 25. Kd2 Dxc3+ en zwart wint in de aanval. Wit had het best 22. f5 kunnen doen, met wilde verwikkelingen. 22… Pd7 23. Lxg7 Kxg7 24. f5 Hij laat zwarts aanval komen, liever dan zich met 24. Td3 te verdedigen. 24…Txc3 25. bxc3 Dxa3+ 26. Kd2 Pf6 27. Dd3 Lc4 Volgens de computers is het offer 27…Pxe4+ 28. Dxe4 Dxc3+ nog sterker, maar Gelfand kiest de menselijke zet. 28. Dd4 d5 29. exd5 Lxd5 30. Tg1 Le4 31. Ld3 Da5 32. Db4 Dc7 33. Lxe4 33. Kc1 gaf betere verdedigingskansen. 33…a5 34. Dxb7 Df4+ 35. Ke2 Tc7 36. Db6 Pxe4 37. Dd4+ Kh7 38. c4 Wits beste kans was 38. Tgf1, al krijgt zwart dan met 38…Pxc3+ 39. Dxc3 Dxf1+ een gewonnen toreneindspel. 38…Td7 Een mokerslag. Na 39. Dxd7 wint zwart met 39…Df2+ 40. Kd3 Pc5+ 39. De3 Pg3+ 40. Dxg3 Dxg3 41. Txd7 De5+ Wit gaf op. Hij verliest een van zijn torens.

    • Hans Ree