Toekomstkoffie

Daan Roosegaarde liet in Zomergasten een hilarisch videofragment zien van Frans Bromet waarin mensen in 1999 het nut en de attractie van een mobiele telefoon bagatelliseren. ‘Wat moet je d’r mee, als ze me moeten hebben schrijven ze wel een brief,’ was de strekking van het commentaar. Ik moest eraan denken toen ik vorige week

Daan Roosegaarde liet in Zomergasten een hilarisch videofragment zien van Frans Bromet waarin mensen in 1999 het nut en de attractie van een mobiele telefoon bagatelliseren. ‘Wat moet je d’r mee, als ze me moeten hebben schrijven ze wel een brief,’ was de strekking van het commentaar. Ik moest eraan denken toen ik vorige week Joost Leopold van de Koffieschool in de weer zag met wat de nieuwe richting in koffietechniek met gaan worden: het syphon apparaat. Een Japanse vinding die met behulp van halogeenlampen koffie zet in maagdenburger halve bollen van glas. Het water wordt verhit in de onderste bol, borrelt op in de bovenste bol die het koffiemaalsel bevat, het ontstane mengsel wordt dan weer teruggezogen in de afkoelende onderste bol. Het is in principe het Cona-systeem, maar dan met halogeen in plaats van een brander.


Het Japanse apparaat kost een vermogen, het is de bedoeling dat het een plaats gaat krijgen in coffeshops. In de zin van espressobar that is, niet de geestverruimende variant. De syphonkoffie, die in Japan al gemeengoed is, sijpelt vooralsnog tergend langzaam richting Europa en dat is misschien maar goed ook, want het is even wennen.
Vooral voor degenen die dachten de Olympus van de koffiebeleving beklommen te hebben door de aanschaf van een espresso apparaat, een espressomolen en een zak arabicabonen. Net als de opschenkkoffie nieuwe stijl wordt ook de syphonkoffie niet zo heet meer gedronken. Sterker nog, Joost Leopold propageert het karaferen van de vers gezette koffie om de temperatuur juist omlaag te brengen om zo tal van onvermoede koffiearoma’s vrij spel te geven.

Voor koffieleuten als ik die dagelijks hun gerief vinden in espresso uit een dik, klein, heet kopje of cappucino onder een romige schuimkraag is dat -zacht uitgedrukt- even wennen.
Alsof er uitgelegd wordt dat in lauw bier de meeste smaakstoffen vrijkomen. Wat ongetwijfeld ook waar is trouwens.
De syphonkoffie laat zich goed in een wijnglas savoureren, door de lage tempartuur ga je er ook op de wijnmanier van proeven. Het is op z’n minst interessant, maar =wat mij betreft- vooralsnog geen substituut voor een klassiek Italiaans brouwsel van arabicabonen. Dat zeg ik dan wel in de gerustellende overtuiging dat Frans Bromet het niet registreert.