Frank R. kwam niet werken

Gevelreiniger Frank R. werd eerder veroordeeld voor een inbraak waarbij hij dreigde met verkrachting. Op internet verleidde hij volgens het OM tal van minderjarige meisjes.

Een eenzame man met opmerkelijke sociale vaardigheden. Dat beeld rijst op uit de weinige getuigenissen die worden gedaan over Frank R. (48), sinds begin deze week bekend als de enige verdachte in een omvangrijke zedenzaak.

Robert van Haarst, zijn advocaat, typeert hem als een lonesome cowboy. Frank R. onderhoudt geen vriendschappen en heeft geen contact meer met zijn familie. Tegelijk was hij tot zijn arrestatie een aimabele collega en wist hij via internet het vertrouwen te winnen van een groot aantal meisjes. Hij sprak hun taal. De een na de ander werd verliefd op hem.

Frank R. wordt verdacht van misbruik van elf minderjarige meisjes en webcamseks met zo’n driehonderd meisjes. Ongeveer 65 zijn opgespoord. Tot de zaak in het nieuws kwam, waren er drie aangiften tegen hem gedaan. Mogelijk zijn het er nu meer – het Openbaar Ministerie zwijgt daar voorlopig over.

Zijn slachtoffers zijn tussen de 10 en 17 jaar en komen uit heel Nederland en België. Volgens zijn advocaat heeft Frank R. met betrekking tot twee meisjes een gedeeltelijke bekentenis afgelegd over „fysieke seks”. Hij wordt verder verdacht van het bezit van 26.000 kinderpornografische videofilms en 144.000 afbeeldingen.

Wie is Frank R?

Hij werd op 7 april 1965 geboren in het Belgische Tongeren en kreeg – naar goed katholiek gebruik – vier voornamen mee: Frank, Jean, Paul, Felix. Zijn vader is volgens ingewijden nooit in beeld geweest en hij heeft geen broers of zussen. Op zijn derde zou Frank R. met zijn moeder en haar nieuwe echtgenoot naar Dordrecht zijn verhuisd. Hij kreeg de Nederlandse nationaliteit.

Volgens een bron zou zijn stiefvader Frank R. slecht hebben behandeld en hij zou een lastig kind zijn geweest dat veel spijbelde op school. Na de basisschool zou hij de LTS hebben gevolgd. Eén keer had Frank R. een langdurige relatie met een vrouw. Hij hield daar geen kinderen aan over.

Frank R. hield van alcohol, maar niet zoveel dat hij niet in staat was te werken. Hij heeft een strafblad sinds 1992, wegens een inbraak. Daarbij zou Frank R. met verkrachting hebben gedreigd. De rechter veroordeelde hem tot een werkstraf van 120 uur. Ook werd hij een keer betrapt op rijden onder invloed. Volgens het Openbaar Ministerie werd hij niet eerder veroordeeld voor een zedenmisdrijf.

In 2001 begon Frank R. een eenmanszaak in gevelreiniging, geregistreerd op het adres in Cuijk waar hij tot zijn arrestatie heeft gewoond. Het bedrijf ging in 2008 failliet, vermoedelijk wegens een gebrek aan opdrachten. In 2010 kwam hij via de gemeente aan een nieuwe baan bij een bedrijf in Beers, GevelMeesters, waar hij als zzp’er weleens klussen voor had gedaan. Hij kwam in de buitendienst en werkte grotendeels alleen. Volgens een voormalige planner kwam hij alleen op kantoor om opdrachtbonnen te halen en te retourneren, en reed hij van 6 uur ’s ochtends tot ongeveer 4 uur ’s middags het hele land door. Bij grote klussen werd hij een enkele keer vergezeld door een collega.

De directeur van GevelMeesters, die niet met zijn naam in de krant wil, kent hem als een „collegiale” en „grappige” werknemer. Het was bekend dat Frank R. buiten het werk om weinig contacten had. „Hij sprak nooit over familie. Ik heb het hem weleens gevraagd: zie je je familie eigenlijk nog? ‘Nee’, zei hij toen. Uit gesprekken bleek ook niet dat hij hobby’s had. Maar hij was altijd vrolijk, praatte met iedereen. Je kon goed met hem over het werk kletsen.”

Frank R. woonde de een- à tweejaarlijkse personeelsuitjes bij. Maar hij ging buiten het werk niet om met collega’s en had na vakanties geen verhalen over waar hij was geweest. „Hij zei dan dat hij wat aan zijn huis had gedaan, of aan zijn auto.” Toen R. in mei een paar dagen was weggebleven van zijn werk, gaf de directeur hem bij de politie op als vermist. „Binnen een half uur kreeg ik te horen dat hij niet vermist was, maar in de gevangenis zat. Toen we later zijn auto in beeld zagen bij berichtgeving over het meisje uit Bedum wisten we ook waarom.” Een vermist meisje uit het Groningse Bedum werd op 19 mei aangetroffen in zijn auto.

Kickbokser Abdessamad Bouiry (26) woonde tweeënhalf jaar naast Frank R. in een flat in Cuijk. Toen hij die dag in mei thuiskwam van de sportschool zag hij mannen in witte pakken over de galerij lopen. „Iedereen vroeg zich af waarom zijn huis werd leeggehaald. Dat werd pas later duidelijk, toen we naar de politie belden omdat wij ons zorgen maakten over onze buurman.”

Bouiry typeert Frank R. als „lang, tenger en kalend”. Ze groetten elkaar wel, maar R. leidde een teruggetrokken bestaan. „Hij keek altijd naar de grond en droeg een pet. Ik kreeg de indruk dat hij een glazen oog had.” R. kwam volgens Bouiry vaak laat thuis, tussen twaalf en twee uur ’s nachts, rond dezelfde tijd als Bouiry. Zijn woning was altijd potdicht. „Hij had zelfs een deken voor het raam.”

Eerder dit jaar renoveerde Bouiry zijn huis. Hij had geen hamer, dus klopte hij bij R. aan Toen hij de hamer een dag later terugbracht, zette zijn buurman de deur op een kier. Bouiry zag aan het eind van de gang een blond meisje staan van een jaar of twaalf. R. droeg een ochtendjas over zijn boxershorts. „Ik ging ervan uit dat het meisje zijn dochter was. ‘Goh, zeg ik nog tegen mijn vrouw, wist jij dat onze buurman kinderen had?”’

Vorig jaar viel de Postcodekanjer op de postcode van de flat waar Bouiry en Frank R. woonden „Ik heb niets gewonnen”, zegt hij. „En mijn oude buurman ook niet, voor zo ver ik weet.”

    • Joke Mat
    • Danielle Pinedo