5. Waarom wordt de Republikeinse toon plotseling milder?

De crisis over het schuldenplafond komt niet alleen. Er ís al een crisis gaande, over de begroting. Die werd niet op tijd opgelost, waardoor de federale overheid nu dicht is. Amerika merkt de gevolgen: 800.000 ambtenaren zitten thuis, steeds meer overheidsdiensten zijn gesloten. Niet langer alleen musea of nationale parken, maar ook zorginstellingen en bibliotheken.

De Republikeinen krijgen hier de schuld van. Hun plan: Obama zou zijn nieuwe zorgstelsel inruilen voor Republikeinse goedkeuring van de begroting. Dat gebeurde niet. En nu weten de Republikeinen het niet meer. Het gevolg is een grote interne verdeeldheid. Die geeft de partijelite macht om naar eigen inzicht te handelen in de schuldencrisis. En wie naar hen luistert, merkt dat het verschil met Obama verrassend klein is.

Deze week schreef Paul Ryan, een prominente conservatieve Afgevaardigde, in The Wall Street Journal dat de crisis moet stoppen. Het was een onthullend stuk: ten eerste noemde hij Obamacare niet één keer – dat onderwerp speelt in de partijtop kennelijk geen rol meer. Hij wil het schuldenplafond onmiddellijk verhogen, zoals Obama wil, en de sluiting van de federale overheid stoppen.

Daar staat volgens Ryan tegenover dat er bezuinigd wordt op sociale voorzieningen. Ryan, die bekend staat als hardliner, stelt zich tenminste enigszins constructief op. Ook Barack Obama wil bezuinigen en eventueel ook op social security.

Ook andere ijzervreters lijken er genoeg van te hebben. De Koch-broers, invloedrijke financiers van Tea Party-politici, schreven een open brief die las als een boodschap aan de militante rechtervleugel om zich iets redelijker op te stellen. Zonder de ronkende retoriek staan links en rechts soms veel dichter bij elkaar dan ze willen toegeven.