Schappelijk geprijsde vis in New Yorkse lobsterbar

Bij binnenkomst valt het oog direct op de damp die van ijs slaat in de vitrine tegenover de deur. Als een special effect rolt de ijsmist over oesters, kingkrabpoten, kreeften, mosselen, steurgarnalen, scheermessen, vongole, kokkels, venusschelpen, langoustines, alikruiken en Noordzee-krabbenscharen. Dat is waar het om gaat in The Seafood Bar aan de Van Baerlestraat.

De inrichting is duidelijk geïnspireerd op de New Yorkse lobsterbars. Voorin een lange bar waar de koude gerechten en dranken worden geprepareerd. Langs de wand van onbewerkt baksteen, waarop in neonletters de naam van het restaurant prijkt, staan hoge tafels met barkrukken. Achterin de zaak de gewone tafeltjes en helemaal achterin de open keuken. De steriele ruimte wordt opgeleukt met een enkele grote zwart-witfoto van een vismarkt uit vervlogen tijden. Een aardig detail zijn de kroonluchters van bureaulampen.

The Seafood Bar is niet echt een gezellige tent. Maar dat is misschien inherent aan het concept. Er is één kaart waarvan alles van twaalf uur ’s middags tot tien uur ’s avonds te bestellen is. Van broodjes garnaal en salade Niçoise tot fruits de mer en sardientjes van de grill. En in een knus restaurant ga je weer niet zo snel tussen de middag aan de bar een broodje eten. De akoestiek helpt niet. Het tempo ligt hoog, maar we krijgen in geen geval het gevoel dat we opgejaagd worden.

We beginnen met het kopstuk: de uitgebreide fruits de mer. Daarop ligt alles wat we in de vitrine hebben zien liggen, desgewenst uitgebreid met verschillende soorten oesters. In dit geval de gilardau die zo veel voller, romiger en zilter zijn dan de standaard fines de rondes. Als extraatje krijg je er een St. Jakobsschelp bij met Hollandse garnalen en krabsalade, „ehm, surimisalade moet ik zeggen”, aldus de voor de rest keurige bediening (bij het opnoemen van de ‘vis van de dag’-opties wordt netjes vermeld dat de zeetong een tientje duurder is dan de schol en de zeebaars). Maar die surimi hadden ze beter weg kunnen laten en de cocktailsaus bevat zoveel cayennepeper dat het niet uitmaakt wat je erin doopt. De toch al iets te taaie scheermessen (jammer) hadden zand (een doodzonde). Verder is er weinig op aan te merken. Het assortiment is groot, er ligt veel op de schaal voor een schappelijke prijs (47,50). Wonderwel werkt de mosterdsojasaus over de vongole en de frambozengemberdressing over de venusschelpen.

Kraanwater wordt geserveerd in lege Pellegrinoflessen, dat geeft een leuk gezicht. De wijnkaart is beperkt, maar opnieuw schappelijk geprijsd (flessen van 15,95 tot 38,-). Die Sancerre (7,50) van Ans Markus smaakt hemels na de simpele chardonnay en rueda. Er is keuze uit veel leuke, goedkope voorgerechten. Aanraders zijn de frisse, lichte Thaise viskoekjes (met zelfgemaakte chilisaus) en vooral de lekkerbek van zonnevis in een perfect krokant deegjasje, geserveerd op bakpapier bedrukt als krant (The Daily Catch), ook verkrijgbaar als ‘fihs hand chips’. De Franse vissoep is een regelrechte misser, glazig gebonden en te zout. In de grote klodder blanke rouille op de crostini vind ik een halve teen rauwe knoflook!

Van de grill bestellen we de zwaardvis met antiboise (22,50). De vis is heerlijk zacht en naturel bereid. De antiboise is grof: alleen de ui is gesnipperd, de kappertjes zijn heel, de geconfijte cherrytomaatjes gehalveerd. Dat is verfrissend. De complementaire friet en kruidige sla zijn prima in orde. De chocolademousse is vet, zwaar en koud. Naar The Seafood Bar ga je voor een uitgebreide lunch, een plateau fruits de mer of een degelijk diner voor een schappelijke prijs, niet om in intiem gezelschap uitgebreid te souperen. Stick with the fish en haal op weg naar huis een ijsje toe.

Elke week test onze recensent Joël Broekaert het favoriete Amsterdamse restaurant van een bekende Nederlander.