Moeder bezoekt gevangen zoon in Korea - bekijk docu over de kampen

Moeder van Kenneth Bae, Myunghee Bae, kwam gisteren in Pyongyang aan voor een ontmoeting met haar zoon. Foto AP / Terri Chung

Myunghee Bae, de moeder van de Amerikaanse zendeling Kenneth Bae die in Noord-Korea vijftien jaar dwangarbeid uitzit, mag vandaag haar zoon opzoeken in het werkkamp. En dat is vrij bijzonder want doorgaans wil het gesloten land geen pottenkijkers zien in de strafkampen, waar Koreanen onder verschrikkelijke omstandigheden werken.

De 45-jarige Kenneth Bae, die als reisleider en missionaris werkte, werd in november vorig jaar opgepakt toen hij in het noordoosten van Noord-Korea een groep toeristen rondleidde. Omdat hij zou hebben geprobeerd het regime van Kim Jong-un omver te werpen werd hij opgepakt en in een strafkamp gestopt.

Sinds afgelopen zomer ligt Bae in het ziekenhuis, omdat hij door de zware arbeid sterk is vermagerd. Hij zou ruim 23 kilo zijn afgevallen, leed aan suikerziekte en heeft volgens zijn familie een vergroot hart, leverproblemen en rugklachten. In een video die afgelopen juli naar buiten kwam, vertelde Bae hoe het met hem ging en vroeg hij vergiffenis.

Het is opmerkelijk dat de moeder van Bae haar zoon mag zien. Volgens politieke analisten fungeert Bae als een soort wisselgeld voor Noord-Korea zodat het diplomatieke concessies kan afdwingen. Het is voor Bae te hopen dat hij snel vrij zal komen, hoe langer hij in het werkkamp blijft, hoe groter de kans is dat hij er zal overlijden. Zijn de leefomstandigheden in Noord-Korea zelf al ontzettend moeilijk - er is veel hongersnood volgens de UNCHR - maar de situatie in de werkkampen is ronduit erbarmelijk.

Kenneth Bae met zijn dochter Natalie en zijn zoon Jonathan op een eerdere foto. Foto AP / Terri Chung

Al is het lastig exact te weten wat zich in de kampen afspeelt omdat er zo weinig informatie naar buiten komt, uit getuigenissen van bijvoorbeeld gevluchte kampcommandanten of Noord-Koreanen blijkt dat de meeste mensen in de kampen overlijden vanwege de honger of door marteling.

Al voor een kleine overtreding kan je in een werkkamp belanden, en beland je in het strafkamp - het dodenkamp - dan is de kans dat je daaruit komt, vrijwel nihil. Zo blijkt uit de unieke case van Shin Dong-hyuk, die geboren werd in een Noord-Koreaans werkkamp. Hij ontsnapte enkele jaren geleden uit het concentratiekamp waar hij belandde.

Locatie van het concentratiekamp Kaechon:


Grotere kaart weergeven

Afgelopen augustus mocht hij voor een speciale VN-commissie zijn verhaal doen over de martelingen en wreedheden die hij zelf zeven maanden moest ondergaan. Zo werden zijn broer en zijn moeder bijvoorbeeld voor zijn ogen geëxecuteerd. Overigens nadat Shin hen zelf volgens aangeleerd goed communistisch gebruik had aangegeven omdat ze een ontsnapping planden.

Over zijn verhaal kwam vorig jaar zowel een boek (Blaine Harden) als een film uit, Camp 14. Total Control Zone. Filmmaker Marc Wiese was geschokt dat er in feite nog steeds concentratiekampen zijn in de wereld. Ook vond hij het fascinerend dat Shin eigenlijk nog steeds het liefst weer in Noord-Korea in het kamp zou willen wonen, een verschijnsel dat je ook wel zag bij Oost-Duitsers die na de val van de Muur terug verlangden naar de DDR of bij Russen die graag weer onder Stalin wilden leven.

Zie hieronder een ingekorte versie van Camp 14. Total Control Zone. Waarschuwing: het is geen film om te kijken vlak voor het slapen gaan vanwege de ontluisterende inhoud. Zo vertellen ook twee oud-kampcommandanten over hun ‘werk’ in het kamp. Maar vooral het levensverhaal van Shin blijft lang, heel lang rondspoken in je hoofd.

http://youtu.be/Rb1iwo4txE4