Alice Munro, Dave Eggers en Ian Buruma vanmiddag in NRC Boeken

Vandaag in de boekenbijlage, die wekelijks op vrijdag in het hart van NRC Handelsblad verschijnt: Nobelprijswinnaar Alice Munro, Dave Eggers en een interview met Ian Buruma.

In een openingsstuk in NRC Boeken vraagt schrijver Manon Uphoff zich vandaag of het terecht is dat de ‘betrekkelijk onbekende’ Canadese korte verhalenschrijver Alice Munro gisteren de Nobelprijs voor de Literatuur heeft gekregen. Meer dan terecht, schrijft Uphoff. Ze kan niet zonder de ‘kalme’, ‘verwoestende’ en ‘adembenemende’ verhalen:

‘Ik begon relatief laat aan het werk van Munro, maar besefte meteen dat ik niet meer zonder kon, dat haar verhalen op de meest overtuigende manier de verhalen waren die ik had gemist.’

NRC-redacteur Marjoleine de Vos recenseert vandaag Munro’s meest recente bundel: Te veel geluk. De Vos prijst Munro’s kalme, afstandelijke stijl.

‘De schrijfster vraagt niet om medelijden voor haar personage. Het personage is ook niet bijzonder mooi of leuk. Maar ze maakt iets mee, ze heeft iets meegemaakt.’

Op pagina 4 en 5 van NRC Boeken staat recensent Engelstalige literatuur Rob van Essen traditiegetrouw stil bij de zes kanshebbers voor de Man Booker Prize die volgende week dinsdag wordt uitgereikt. De kanshebbers dit jaar zijn: Eleanor Cotton (The Luminaries) Jim Crace (Harvest), Jhumpa Lahiri (The Lowland), Ruth Ozeki (A Tale for the Time Being) en Colm Tóibín (The Testament of Mary ). Van Essen prijst de ‘vernieuwingsdrift’ van de jury:

‘Uitgerekend dit jaar is er sprake van de sterkste shortlist in jaren. Die lijst valt onder te verdelen in drie vertellers, twee stillisten en een schrijver die als verbinding tussen beide kampen kan dienen.’

NRC-recensenten Sebastiaan Kort en Toef Jaeger nemen deze week op pagina 5 de vaste rubrieken ‘De Papiermolen’ en ‘Iedereen leest’ (met Aminatta Forna: Het huis met de schaduw) voor hun rekening. Op pagina 6 en 7 ruim behandelen NRC-boekenredacteur Bernhard Hulsman en historicus René van Stipriaan de twee Amsterdamse grachtengordelboeken De wereld aan de Amsterdamse grachten onder redactie van Pieter Vlaardingerbroek en De grachten van Amsterdam onder redactie van Koen Kleijn.

Op pagina 8 recenseert recensent Amerikaanse en Japanse literatuur Auke Hulst de nieuwe dystopische roman van Dave Eggers. Een roman met teveel tekortkomingen, schrijft Hulst:

‘Het is (te) duidelijk dat het niet Mae [de hoofdpersoon, red.] is aan wie de wereld van The Circle moet worden uitgelegd, maar de lezer. Eggers’ bedoelingen worden gevocaliseerd door een ex van Mae, die meermalen verbaal en schriftelijk in kritische speeches uitbarst. De wereld in de roman is ongeloofwaardig. Het gemak waarmee politieke elites en hele volksstammen zich voegen naar de agenda van de openheidsfacisten staat haaks op hoe overheden denken en functioneren en negeert volledig het kritische debat over privacy. De roman verraadt een fundamenteel gebrek aan inzicht in de bedoelingen én beperkingen van tech- bedrijven. Tegelijkertijd: Eggers blijft een schrijver met een prettige stem, een sprankelende fantasie en een scherp gevoel voor dialoog.’

Op pagina 9 een interview van NRC-redacteur Laura Starink met de Nederlandse sinoloog, japanoloog, journalist en publicist Ian Buruma. Onderwerp van gesprek is Buruma’s nieuwe boek 1945, over de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Buruma:

“Mijn generatie is opgevoed in de schaduw van de oorlog. Bij die slager ging je niet winkelen want die was fout in de oorlog, bij die tabakswinkel mocht je geen snoep kopen, want die vrouw had nog met Duitsers gevreeën. Als klein jongetje al was ik gefascineerd door het enorme contrast tussen het veilige, burgerlijke leven in het Nederland van de jaren vijftig en de drama’s die mijn ouders eerder hadden meegemaakt.”

Op pagina 10 recenseren NRC-boekenredacteur Toef Jaeger en NRC-recensent Sebastiaan Kort respectievelijk De man van veelvan Karin Amatmoekrim en De huisvriendvan Bertram Koeleman. Op pagina 11 heeft NRC-boekenredacteur Arjen Fortuin aandacht voor Roundhay, tuinscène, de nieuwe roman van Marente de Moor:

‘Eenvoud is een groot goed in de literatuur en de eerste zin van de wat merkwaardig betitelde nieuwe roman van Marente de Moor (Roundhay, tuinscène) heeft de kracht van de eenvoud: ‘Op 16 september 1890 nam een man de trein van Dijon naar Parijs, daarna werd nooit meer iets van hem vernomen.’ De man in kwestie is de uitvinder (en ooit schilder) Valéry Barre die, onderweg naar zijn familie in Amerika met een tas vol in de Nieuwe Wereld te patenteren ideeën besluit achter te blijven in het slaperige stadje V. Zijn meesterproef: de uitvinding van de film.’

Tot slot staat Arnold Heumakers op pagina 12 stil bij de twee Verlichtingsboeken Zeichen des Verfalls van Theo Jung en De Verlichting als kraamkamer van Jabik Veenbaas. Op pagina 13 recenseert Dirk Vandenberghe Toon Hillewaeres Edith Piaf. Een liegende legende?, de nieuwe biografie over Edith Piaf. Zij overleed vandaag exact 50 jaar geleden.