Grijze meute

‘Beste boze 60-plussers, ik schrik van jullie”, schreef Yvonne Hofs, de 44-jarige economieredacteur van de Volkskrant, op 21 september in een groot artikel. „Waar ik van schrik, is het vaak schaamteloze egoïsme waarmee boze ouderen hun verworven rechten (‘Handen af van ons pensioen!’) opeisen. Aan de wankele pensioenvooruitzichten van jongeren maken jullie (…) bijzonder weinig woorden vuil.”

Hofs analyseerde een achttal ‘drogredenen’ waarmee de ouderen zich verweerden, zoals: ‘De ouderen gaan er al het hardst op achteruit’.

Haar artikel maakte onwaarschijnlijk veel reacties los. Het werd het best gelezen artikel uit de geschiedenis van de Volkskrant: 400.000 lezers op de site, 1.300 e-mails. Veruit de meeste reacties waren positief. Toch kantelde het beeld nogal, toen de wat deskundiger lezers zich op het debat stortten. Er verschenen fel-kritische artikelen op de opiniepagina van de krant.

„Jammer genoeg wemelt het ook van de onwaarheden in het artikel”, schreef Martin van Rooijen (CDA, ex-staatssecretaris fiscale zaken, voorzitter Koepel Nederlandse Verenigingen van Gepensioneerden). Marcel van Dam schreef: „Haar waarheid komt er op neer dat de gepensioneerden steeds rijker worden (...) Mijn waarheid is dat de huidige gepensioneerden steeds armer worden omdat ze door de overheid extra worden gekort (…).” Bernard van Praag, emeritus hoogleraar: „Mevrouw Hofs bauwt echter na wat sommige anderen, onder wie blijkens de voetnoot onder haar artikel professor Kocken, haar influisteren.” Vervolgens constateerde hij dat Kocken met zijn bedrijf Cardano belanghebbende was in deze kwestie.

Deze week belegde de Volkskrant in de Rode Hoed een debatbijeenkomst over het artikel. De zaal was vooral gevuld met ouderen, door de (jonge) verslaggever van de Volkskrant de volgende dag aangemerkt als ‘de grijze meute’. Je zou bijna denken dat ze daar op die redactie een hekel beginnen te krijgen aan die verrekte oudjes.

Het werd voor Yvonne Hofs geen gezellige avond. Om te beginnen waren daar de relativerende woorden van de debatleider, haar plaatsvervangend hoofdredacteur Pieter Klok. Hij zei al in zijn inleiding dat hij het maar een moeilijk, ingewikkeld debat vond, en dat hij na het lezen van Hofs artikel haar gelijk had gegeven, maar na het lezen van Van Rooijens reactie hém geloofde.

Van Rooijen vertelde daarop een veelzeggende anekdote. De dag na een tv-optreden van Henk Krol over koopkrachtverlies van ouderen bij Pauw & Witteman zou een verhitte discussie zijn ontstaan in de Tweede Kamerfractie van de PvdA. De ene helft was vóór Krol geweest, de andere tégen. Tja, zó moeilijk en ingewikkeld is dit debat.

Van Rooijen was, met Paul Ulenbelt van SP, de tegenstander van Hofs in de Rode Hoed. Zij werd gesteund door pensioendeskundige Bart Romp, maar met mate, want hij verklaarde dat hij soms tot het ene, soms tot het andere kamp behoorde. Ja, zo moeilijk…

Al snel vlogen de rekenrentes, de levensverwachtingen en de dekkingsgraden als nijdige insecten over de tafel. De toehorende ‘grijze meute’ werd er niet echt door aangestoken. Wat betreft pure feitenkennis leek Hofs niet opgewassen tegen Van Rooijen. Hij bleef erop hameren dat de Nederlandse pensioenfondsen schatrijk zijn, maar volgens Hofs en Romp maakte hij zich daarmee schuldig aan ‘gokken met geleend geld’.

Was het vreemd dat ik verscheurd naar huis ging?