Heerlijk zwijmelen met tijdreizende stuntelaars

Hoe vaak kun je voor de eerste keer verliefd worden op dezelfde persoon? Voor de mannen in de familie Lake is dat geen probleem. Die kunnen namelijk tijdreizen. En niks geen DeLoreans als in tijdreisfilm Back to the Future of teletijdmachines. Gewoon met je ogen dicht in een kast gaan staan, je vuisten ballen en denken aan het moment waarnaar je terug wilt. Het wormgat opent alleen je eigen verleden, dus eventjes Hitler vermoorden zit er niet in. Maar je kunt er wel voor zorgen dat je eerste afspraakje perfect verloopt. Gewoon nog een keer proberen. En met vallen en opstaan leren ze het, de Lake-mannen, want het zijn het soort charmante stuntelaars dat regisseur Richard Curtis eerder opvoerde in hartveroverende romkoms als Four Weddings and a Funeral en Notting Hill.

En meer nog dan een heerlijke zwijmelfilm met hoofdrollen voor Bill Nighy als de vader en Domhnall Gleeson (Bill Weasley uit de Harry Potter-films) is About Time een melancholische meditatie over tijd en leven en de dingen die het bestaan de moeite waard maken: familie, vriendschap en liefde. Met altijd een extra stoel aan de eettafel voor de zwarte schapen en buitenbeentjes. Inderdaad. Zoetsappiger kun je het niet krijgen. Maar de verrukkelijke spitsvondige dialogen die dwars door elkaar buitelen zorgen voor ironische scherpte die het keer op keer beleven van die eerste liefdes de moeite waard maakt.

Dana Linssen