Gokken loont toch in aartsluie gokverslavingsfilm

Sommige films lijken tot stand gekomen via een willekeurige greep in de grabbeldoos van uitgekauwde genreconventies. Runner Runner is zo’n film. De makers zullen cynisch hun schouders ophalen, want het publiek komt toch wel. Justin Timberlake en Ben Affleck doen immers mee? Het is te hopen dat Runner Runner gigantisch flopt. Als lesje.

Timberlake speelt Richie, een armlastige student wiskunde die, net als zijn vader, graag online pokert en medestudenten aanzet tot gokken. Uiteraard tegen een aardige commissie. Nadat hij via een wiskundig algoritme heeft aangetoond dat hij bij een partijtje poker belazerd is door Ivan Block (Ben Affleck), een schimmige maar charmante gokkoning die vanuit Costa Rica opereert, zoekt hij hem daar op om verhaal te halen. De duivelse Block palmt hem in, en al snel heeft Richie minder last van zijn geweten. Het leven van feestjes en altijd geld in je broekzak bevalt prima. En dan is er ook nog die heel aantrekkelijk gedecolleteerde vriendin van Block.

De uitwerking gaat op de automatische piloot, met dubieuze clichés over geldbeluste, corrupte Costa Ricanen. Runner Runner geeft bovendien een verwarrend gemengde boodschap af. Het begint als waarschuwing tegen gokverslaving, eindigt met een gokheld die alles krijgt wat zijn hartje begeert: exotisch eiland, mooi meisje en stapels geld. Hoezo universiteit afmaken?

André Waardenburg