‘Die kritiek bestaat alleen uit leugens’

De regisseur is woedend over de controversen rond zijn film.

‘De liefde is is een onderwerp dat ons allemaal aangaat. Maar dit liefdesverhaal gaf me ook de mogelijkheid om daar allerlei andere thema’s aan op te hangen: wat is de rol van het toeval bij de ontmoeting tussen twee mensen? Welke rol spelen verschillen in sociale klasse en achtergrond in de liefde?

„Adèle is een meisje uit een arbeidersmlieu. Ze is heel pragmatisch, dat moet ze wel zijn. Emma komt juist voort uit de elite, uit een rijk milieu. Ze wil in het middelpunt van de belangstelling staan, het leven leiden van een kunstenaar. Ze hebben niet dezelfde sociale behoeften. Dit verhaal had ook niet per se over een lesbische liefde hoeven gaan. Maar ik ontdekte het stripverhaal van Julie Maroh, waar de film op is gebaseerd. Dat vond ik prachtig. Het lesbische aspect was geen noodzaak, maar ik denk dat een verhaal over twee vrouwen mij de mogelijkheid geeft nog dieper in te gaan op het mysterie van de liefde. Maar datzelfde mysterie bestaat ook tussen een man en een vrouw, of tussen twee mannen. Dat maakt geen verschil.

„De hele controverse die is ontstaan met Léa Seydoux vind ik hoogst onsmakelijk en platvloers. Ik ben helemaal niet gespannen als ik aan een film werk. Dat zijn allemaal leugens van iemand die graag de aandacht op zichzelf wil vestigen. Alle acteurs met wie ik in het verleden heb gewerkt, hebben me gezegd dat die ervaring hen verrijkte.

,,Voor mij is het werken aan een film iets heiligs. Het is een voorrecht om dit werk te mogen doen, samen met anderen. Meestal levert dat prachtige ervaringen op. Soms kan dat moeilijk zijn. En heel zelden stuit ik op een muur. Dan moet je iets doen om een deur te openen, of misschien wel tien deuren, of honderd deuren. Als het moeizaam gaat, probeer ik dat te doen. Maar ik dwing niemand om met mij een film te maken.

„Film vergt hard werken. Op elk moment is de hoogst mogelijke concentratie vereist. Werken aan een film is meer dan elke ochtend op de set verschijnen, in de watten worden gelegd, en de hele tijd te horen krijgen hoe geweldig je bent. Ik denk dat ook Léa Seydoux als mens is gegroeid en sterker is geworden door het maken van deze film, al ziet ze dat zelf op dit moment niet. Ik weet zeker dat ze dat later wel zal inzien.

„Het is intens triest en jammer dat er alleen nog maar over de film kan worden gesproken in het licht van controversen van het laagste niveau. Misschien is dat de prijs die je betaalt voor het winnen van de Gouden Palm. Op het moment dat de schijnwerpers op een film zijn gericht, wil iedereen zelf in het licht staan. Iedereen gaat ineens de grote ster uithangen. Dat geldt denk ik ook voor de kritische opmerkingen van de schrijfster Julie Maroh. Ik heb op haar verzoek de film voor haar laten vertonen, nog vóór de première in Cannes. Ze heeft me toen geschreven dat ze de film prachtig vond, dat ze het jammer vond dat ik er niet bij was, zodat ze op mijn schouder kon uithuilen.

„Na de première in Cannes heeft Maroh plotseling kritiek geuit op de seksscènes in de film. Die zijn volgens haar ongeloofwaardig. Ze doet alsof zij het alleenrecht heeft op het uitbeelden van de liefde tussen vrouwen. Het is absurd en gevaarlijk om te beweren dat alleen een lesbienne de liefde tussen twee vrouwen kan uitbeelden. Dat leidt alleen maar tot meer barrières tussen mensen. Die opmerkingen van haar zijn een belediging en getuigen van een enorm gebrek aan respect tegenover de makers van de film, tegenover de jury in Cannes, tegenover het publiek, zelfs tegenover de cinema zelf.”