Opinie

    • Floor Rusman

Maar ze lezen het wel

Afgelopen week plaatsten we in nrc.next een opiniestuk van een jonge vrouw die mannen opriep zich mannelijker te gedragen. Ze had genoeg van metromannen en hipsters met V-halzen en dagcrèmes en verlangde naar een gespierde én gemanierde gentleman.

Het stuk werd ook gepubliceerd op nrc.nl, waar het honderden reacties kreeg en nog eens honderden op de NRC-Facebookpagina. De auteur van het stuk kreeg bijval, maar ook kritiek. Die ging voornamelijk over twee dingen: het artikel was ‘NRC-onwaardig’ en de mening van de schrijfster was verwerpelijk (seksistisch, ouderwets, et cetera). Dat laatste is natuurlijk geen reden een stuk niet te plaatsen. Stel je voor dat we alleen artikelen zouden publiceren waarin de mening van de meerderheid wordt verkondigd. Iedereen zou zich dood vervelen.

‘NRC-onwaardig’ is een moeilijker geval. Wat verwachten mensen van nrc.next? Een van de criteria voor een opiniestuk is in mijn ogen dat het discussie oproept. En nu was dat zeker het geval, getuige de reacties. Ook in mijn omgeving had iedereen een mening over het artikel.

De ophef over het stuk bewijst twee dingen. Ten eerste dat de verhouding tussen de seksen een onderwerp is waarover we nog lang niet zijn uitgepraat. Dat bleek eerder in de week ook uit de verontwaardiging over een Bart Smit-folder met strijkende meisjes. En het is niet verwonderlijk. Vrouwen hebben pas een paar decennia dezelfde rechten als mannen, na duizenden jaren afhankelijk en inferieur te zijn geweest. Logisch dus dat mensen razend worden als speelgoedwinkels en opiniemakers de indruk wekken de klok te willen terugdraaien. En goed, lijkt mij, dat er een debat over wordt gevoerd.

Ten tweede blijkt uit de hoeveelheid en heftigheid van de reacties dat mensen zich het meest opwinden over onderwerpen die dichtbij zijn. Wat raakt aan je eigen leven roept meer emoties op dan wat ver weg, abstract of ingewikkeld is. Over de gelijkheid van de seksen kan iedereen een mening hebben: we zijn immers allemaal man of vrouw.

Ik merk dit mechanisme ook als columnist. Als ik een column schrijf over rivaliserende economische theorieën, krijg ik misschien drie reacties. Wanneer ik schrijf over ‘softe’ levensonderwerpen als vrije tijd versus werken of de obsessie met gezond eten, krijg ik tien keer zo veel likes op Facebook. Dat vind ik soms jammer, maar zo is het nu eenmaal. Bij de koffieautomaat praten de meeste mensen liever over (semi-)persoonlijke dingen dan over de bezuinigingen op defensie of de verhoging van het schuldenplafond.

Dat geldt ook voor de mensen die het artikel over mannelijkheid ‘NRC-onwaardig’ vonden. Zij hebben het immers wél gelezen. Er stonden allemaal andere artikelen in de krant die in hun ogen vast ‘NRC-waardig’ waren. Zouden ze die met net zo veel aandacht hebben bestudeerd?

    • Floor Rusman