Zo doen we dat daar

Typische transfers of bonje in de boardroom, gesuikerde bonussen of verbroken beloftes? De nieuwe firma is erbij – elke zaterdag.

Zo doen we dat hier, luidt het boekwerk over bestuurders en integriteit dat deze week van adviesbureau Berenschot verscheen. Dertien bestuurders komen in het boek aan het woord over hun ervaringen. Bijvoorbeeld Liesbeth Spies, de CDA-politicus die vorig jaar het boerkaverbod als minister „van onvoorstelbaar groot belang” achtte, maar tegelijkertijd als kandidaat-lijsttrekker zei er geen traan om te laten als dit wetsvoorstel zou sneuvelen.

Eén van haar citaten in het boek: „Het doet pijn dat het aanzien van het openbaar bestuur zo ontzettend laag is.”

Heeft Hans Büller wellicht wat meer zelfinzicht? Büller leidde jarenlang Erasmus MC, het grootste ziekenhuis van Nederland. Nu is hij baas af, en weer gewoon hoogleraar, maar bedong salarisaanvulling tot wat hij als chef verdiende (315.017 euro). Dat is niet in het jaarverslag van Erasmus MC te vinden. Minister Schippers (Zorg, VVD) bevestigde de in haar ogen „te ruimhartige regeling” nadat details waren uitgelekt. Berenschot noemt deze week „buitensporige bonussen bij maatschappelijke organisaties” als een van de misstanden in de samenleving. Die zouden geen incidenten zijn maar een dieper liggende oorzaak hebben.

Hoe denkt Büller daar zelf over? In Zo doen we dat hier geen woord over de rel rond zijn eigen vertrekregeling. Hij spreekt liever over anderen. „Transparant zijn, laten zien wat je doet, dat vinden veel collega’s nog lastig.” En: „Mijn aanname was altijd dat mijn ethiek ook die van de ander is, dat mijn grenzen ook die van de ander zijn. Dat blijkt niet altijd het geval. Ik ben mensen tegengekomen die mijn vertrouwen niet waard bleken.”

Jeroen Wester