Vrolijk koninkje

ILLUSTRATIE IRENE GOEDE

Ken je Just give me a reason van Pink? Mooi hè. Eerst zingt ze zelf, over liefdesverdriet. Als ze net klaar is met het eerste couplet, begint meteen een man te zingen, ook over die mislukte liefde. Het lied gaat gewoon door.

Dat heet een duet. In Mexico leeft een vogeltje dat dat net zo mooi kan. Hij heeft een heel leuke Engelse naam: de happy wren. Hij is familie van ons winterkoninkje. Laten we hem het vrolijkkoninkje noemen. De mannetjes en de vrouwtjes van het vrolijkkoninkje wonen samen in het bos. Ze hebben een ‘territorium’, dat is een woongebied waar geen andere koninkjes mogen komen. Om te laten zien dat twee vrolijkkoninkjes bij elkaar horen, zingen ze elke ochtend bij zonsopgang een heel mooi en moeilijk duet. Alsof ze het hele bos willen laten weten: dit is echte liefde.

Biologen hebben nu heel goed naar die duetten geluisterd. Die vogeltjes zingen niet zomaar wat, het is écht heel knap! Alle stelletjes blijken samen een rijtje vaste liedjes te hebben. En als ze dan gaan zingen, wisselen ze elkaar razendsnel af, veel sneller dan bij Pink. Elk stukje van hun lied duurt maar een halve seconde, en nooit valt er een stilte.

Probeer het maar eens met een vriend of vriendin. Jij begint een lied te zingen. Na twee woorden (dat duurt ongeveer een halve seconde) hou je je mond en moet de ander inzetten. En zo verder, elke twee woorden wisselen. Probeer maar of je het net zo snel kan als de vrolijkkoninkjes. Succes!

Hester van Santen

Bron: Animal Behaviour, oktober 2013 online. http://nrch.nl/348d