Overdosis aan twee luidruchtige diva’s

De laatste tijd had ik wel eens de indruk dat RTL de maatschappelijke werkelijkheid met meer realisme en nuchterheid benaderde dan de publieke omroep. Maar sinds gisteren sta ik weer met beide benen op de grond. Na een avondje met Geer & Goor en Johnny de Mol op RTL4 voelt het inhalen van reality programma’s met Jort Kelder en Yvon Jaspers op Nederland 1 bijna als een verademing.

In het eerste seizoen van Liefs uit... (KRO), waarin Jaspers internationale liefdeskoppels in Nederland met de camera volgt, voldeed de montage aan de grammatica van de commerciële omroep: vertel niet één verhaal, maar drie door elkaar, anders zou de kijker zich kunnen gaan vervelen. Tot nu toe was dat op de publieke zenders voornamelijk een geloofsartikel bij BNN.

Liefs uit... en Kelders Hoe heurt het eigenlijk (AVRO) hebben oog voor het extreme en onverwachte, maar manipuleren de realiteit niet bovenmatig. De gisteren debuterende RTL-programma’s Geer & Goor: Effe geen cent te makken en SynDROOM zijn beide een aaneenschakeling van kunstmatige, speciaal voor de camera geconstrueerde situaties.

Nu was het ook wel een beetje een overdosis van blootstelling aan de luidruchtige volksdiva’s Gerard Joling en Gordon Heuckeroth. We worden geacht te geloven dat ze daadwerkelijk een maand samen hebben gewoond in een piepklein huisje in Tuindorp Nieuwendam en daar hebben geleefd van een AOW-uitkering van 843,48 euro. Ook gaan ze op busreis met oudere buurtgenoten en spelden ons op de mouw dat de hele onderneming dus een goed doel dient.

Er valt een net tweedehands gekochte ijskast op een trap kapot en er wordt voortdurend geklaagd dat de heren er de kracht niet meer voor hebben. Anders wij wel.

Tot overmaat van ramp krijgen de zwaar beproefde sterren in het volgende programma bezoek van Johnny de Mol en zijn twee hoofdpersonen Eric en Julien, superfans van het duo. De Mol vervult in SynDROOM wensen van mensen met Down of een andere handicap. De twee jongens willen natuurlijk graag hun idolen ontmoeten, die ze van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat imiteren, tot wanhoop van hun omgeving. De Mol gelooft in de opvatting dat je kinderen die alleen maar pannenkoeken willen eten er zo veel moet voeren dat het ze de strot uitkomt en ze daarna nooit meer een pannenkoek lusten. Iedere opvoeder weet dat die tactiek tot mislukken gedoemd is.

Zoals eerder bleek in Down met Johnny (Veronica) kan de presentator heel goed uit de voeten met mensen met een geestelijke beperking. Maar hij bedondert ze nu ook een beetje. Daardoor voelt de hele onderneming niet zo authentiek aan. Het meest geloofwaardige is nog het moment dat Gordon de deur opendoet en bij de aanblik van de twee wannabees uitroept: „Alsof je in de spiegel kijkt!”