Nederland heeft niets te zoeken in de Veiligheidsraad

Minister Timmermans lobbiet ten onrechte voor een zetel in de Veiligheidsraad, vindt Frank van de Linde.

Afgelopen week liep minister Timmermans van Buitenlandse Zaken in New York de benen uit het lijf om te lobbyen voor een tijdelijke zetel voor Nederland in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Naast de vijf permanente leden (China, Rusland, Frankrijk, Groot Brittannië en de Verenigde Staten), zijn er tien tijdelijke leden. Nederland wil graag aanschuiven voor twee jaar in 2017.

Timmermans wil de tijdelijke zetel veroveren met een agenda gericht op vrede, rechtvaardigheid en ontwikkeling en refereert graag aan Den Haag als de internationale stad van vrede en rechtvaardigheid. Den Haag is zeker de stad van vrede en rechtvaardigheid, maar dat komt door de vele VN- instanties zoals het Internationaal Gerechtshof gevestigd in het Vredespaleis en het Internationaal Strafhof. Daar heeft Nederland formeel dus niets mee te maken. Gelukkig maar, want het zou raar zijn als er formele invloed zou zijn vanuit het land dat de internationale instanties huisvest. Wel zou je verwachten dat als Nederland daar zo mee pronkt, ze zelf een voorbeeld is.

Maar dat is Nederland verre van.

Timmermans heeft grote woorden over de chemische wapens van Syrië en het nucleaire programma van Iran, maar de Nederlandse regering gaat door met het proces van vervanging van de B61 atoombommen die op vliegbasis Volkel liggen. Weliswaar staan zowel de huidige als straks de nieuwe intelligentere versies op de inventarislijst van het Amerikaanse leger, maar de inzet zal toch echt door Nederlandse F16/JSF straaljagerpiloten gebeuren en wel vanaf Nederlands grondgebied. Na de uitzending van KRO Reporter op 12 september bestaat er nog weinig twijfel over de intensieve Nederlands-Amerikaanse nucleaire samenwerking.

De Nederlandse dubbele standaard wordt nog duidelijker bij Israël. Regeringsleiders van andere landen die het veel minder bont maken moeten oppassen niet door het Internationaal Strafhof gedagvaard te worden, maar de president van Israël Simon Peres daarentegen, ging bij zijn bezoek aan Nederland afgelopen dagen gewoon naar het Vredespaleis alsof er niets aan de hand is. Terwijl Israël het belangrijkste orgaan van de VN in Den Haag, het Internationaal Strafhof, niet erkent, Israel een oneindige lijst VN-resoluties aan zijn laars lapt, nederzettingen blijft bouwen in bezet gebied en doorgaat met het ontwikkelen van nucleaire wapens, een publiek geheim, net als ‘onze nukes’ in Volkel.

Peres heeft wellicht terecht de Nobelprijs voor de vrede gewonnen voor zijn verdiensten tijdens het Oslo vredesproces dat de Palestijnen enige mate van zelfbestuur gaf maar vervolgens volledig in het slop raakte. Maar als president heeft hij niets te zoeken in Nederland laat staan in het Vredespaleis.

En Nederland heeft met haar dubbele standaard niets te zoeken in de Veiligheidsraad. En als Nederland zich echt druk maakt om de ontwikkeling van armere landen in de wereld, de derde poot van Timmermans’ agenda, dan kan Nederland het beste lobbyen voor een Afrikaanse zetel in de Veiligheidsraad. Praten op het wereldtoneel over hun eigen ontwikkeling kunnen de Afrikanen namelijk het beste zelf. Daar hebben ze een hypocriet land als Nederland niet voor nodig.

    • Frank van de Linde