Mikkelsen als stugge engel der wrake

Michael Kohlhaas, de beroemde novelle van Heinrich von Kleist, is een verontrustende vertelling over recht en politiek geweld. Een edelman doet paardenhandelaar Kohlhaas onrecht aan, en hij haalt zijn recht uiteindelijk met grof geweld. Hij is zo als Kleist schrijft „zowel de meest rechtvaardige als de meest verschrikkelijke man van zijn tijd”. De implicaties voor allerhande vormen hedendaags politiek geweld liggen voor de hand.

Wat blijft daar van over in de Franse verfilming van deze Duitse klassieker door regisseur Arnaud des Pallières? Veel suggestie, bitter weinig substantie. Kohlhaas is hier vooral een mysterieuze verschijning. De Franse regisseur moraliseert wel, maar laat de politieke implicaties rond de keten van geweld buiten beschouwing. Zijn benadering is voornamelijk esthetisch, met veel fraaie landschappen, schitterende raspaarden, knapperend haardvuur en een lijkbleke prinses. Michael Kohlhaas is zo een voorbeeld van nogal risicoloze Franse subsidiecinema. Fraai en met Mads Mikkelsen die opmerkelijk naturel is in zijn eerste Franse rol, en met de onvolprezen Denis Lavant als een hel en verdoemenis predikende Luther. Alles aan Michael Kohlhaas ademt kwaliteit en getuigt van goede smaak. Maar dat is niet genoeg.

Peter de Bruijn

    • Peter de Bruijn