Ik maak me druk om mijn pensioen

Niek van Hirtum (27) is cultureel antropoloog Hij is een maand geleden afgestudeerd en op zoek naar een baan Niek woont samen met zijn vriendin in een huurhuis

‘Ik heb mezelf een deadline gesteld: 1 januari heb ik een baan. Tot die tijd leef ik van mijn spaargeld. Al zal dat in december wel op zijn, dus als ik dan nog niks heb, ga ik weer tijdelijk aan de slag in de horeca of zoiets. Ik zoek een baan in de sociale sector, want ik vind het prettig om andere mensen te helpen. Maar ook een promotieonderzoek zie ik wel zitten.

„Om mijn cv te verbeteren, doe ik mee aan een praktijkgericht trainings- en werkervaringsprogramma van drie maanden. Daarin worden starters op de arbeidsmarkt in contact gebracht met bewoners van de Indische Buurt in Amsterdam, om gezamenlijk projecten en sociale ondernemingen op te zetten ten behoeve van de buurt. Er staat 16 uur per week voor; in de praktijk is het een stuk meer. Maar het is heel leuk en leerzaam. Zo krijg je allerlei trainingen: communicatie, crowdfunding, storytelling…

„Ik voel me niet echt werkloos, want ik heb genoeg te doen. Dat mijn vriendin, die promovenda is, nu de enige is die geld binnenbrengt, tja: dat is gewoon even niet anders. Hij komt wel, die baan. Als je maar gewoon rustig blijft en al je mogelijkheden benut. Dus geen vacatures missen en jezelf blijven ontwikkelen. Ik voel me inmiddels best zelfverzekerd als ik een brief moet schrijven of een sollicitatiegesprek moet voeren.

„Een salariseis heb ik niet; in deze tijden heb je niks te eisen. De voor mij geschikte banen betalen voor starters tussen de 1.800 en de 2.500 euro bruto, en dat vind ik prima. Het is nu gewoon zaak om aan de slag te gaan en ervaring op te doen.”