Hoe zwaarder de koers, hoe beter Rui Costa is

In het hondenweer van Florence won de Portugees Rui Costa gisteren de wereldtitel En dat terwijl zijn land weinig goede wielrenners telt Hij is de eerste Portugese wereldkampioen

Redacteur wielrennen

De Iberische vete is gewonnen door Portugal. Eén Portugees, Rui Costa, was gisteren in Florence op het WK wielrennen twee Spanjaarden te slim af en werd wereldkampioen. Of zat er misschien meer achter?

Toen Costa de persconferentie na afloop van de koers binnenliep, legde hij even een handje op de schouder van de Spanjaard Alejandro Valverde, de nummer drie. Valverde is zijn ploeggenoot bij Movistar en speelde een cruciale rol in de finale van de koers. In de laatste kilometer lag de Spanjaard Joaquim Rodríguez, met wie Valverde al jaren in onmin verkeert, alleen op kop. Rui Costa, een betere afmaker, sprong naar hem toe. Valverde had mee moeten rijden met de Portugees, maar hij paste – naar eigen zeggen omdat hij niet meer kon. Hiermee hielp hij Costa indirect aan de wereldtitel, ten koste van zijn landgenoot.

Het WK is de enige wedstrijd in het wielerjaar waar de renners uitkomen in landenteams in plaats van sponsorploegen. Hierdoor lopen nationale belangen en sponsorbelangen geregeld door elkaar, wat een garantie voor spektakel is. Bovendien is het WK een uitzonderlijk lange en zware koers. Gisteren moesten de renners in 272 kilometer koers ruim drie kilometer hoogteverschil overbruggen. Dat is vergelijkbaar met een aanzienlijke bergetappe in een grote ronde.

Vooraf werd Rui Costa gerekend tot de outsiders. Hij stond met slechts twee landgenoten aan de start, terwijl Valverde en Rodríguez zeven helpers tot hun beschikking hadden. Toch slaagde hij erin om de eerste Portugese wereldkampioen te worden in de geschiedenis.

De 26-jarige Rui Alberto Faria da Costa is de laatste jaren een mooie erelijst bij elkaar aan het rijden. Zo won hij drie etappes in de Tour, waarvan twee dit jaar. Ook won hij dit jaar het eindklassement van de Ronde van Zwitserland, net als in 2012. Dit jaar streed hij in de Tour mee in de toptien, totdat hij Valverde moest bijstaan in de waaieretappe naar Saint-Amand-Montrond. Dat kostte hem zijn goede klassering.

De race was gisteren extra zwaar vanwege het weer. Regen en onweer geselden de renners. En dat ligt Costa: hoe zwaarder de koers, hoe beter hij presteert.

In zijn eentje houdt Costa de eer hoog van zijn vaderland als wielernatie. Weliswaar organiseert Portugal jaarlijks de Ronde van de Algarve, die eindwinnaars kent als Alberto Contador en Tony Martin, maar veel goede wielrenners telt het land niet. De enige landgenoot van Costa die nog een beetje in zijn buurt komt, is Sérgio Paulinho, etappewinnaar in de Tour en de Vuelta. Maar die is ook al 33, en jonge talenten lijken voorlopig niet klaar te staan. Bij de mannen tot 23 jaar deed op dit WK welgeteld één Portugees mee.

Met Costa kunnen de Portugezen hopen op een terugkeer van de dagen van zijn beroemde landgenoot Joaquim Agostinho, bijgenaamd Cambalhotas, de buitelaar. Agostinho werd tweemaal derde in de Ronde van Frankrijk en won vijf Touretappes. Nadat hij ‘in het harnas’ was overleden, na een val in de Ronde van de Algarve van 1984, trok zijn begrafenis meer toeschouwers dan de Portugese dictator Salazar bij diens overlijden.

Rui Costa is nog niet zo groot als Agostinho. Maar hij heeft de klasse om zijn voorganger in de toekomst te overtreffen. Komend seizoen maakt Costa de overstap van het Spaanse Movistar naar de Italiaanse ploeg Lampre. Als kopman daar kan hij mogelijk uitgroeien tot een bedreiging voor Chris Froome in de top van het Tourklassement. In het hondenweer van Florence was Costa hem alvast de baas.