Sprookje

Een zeer oude dame is overleden, na weken van niet meer eten en nauwelijks nog drinken.

Bij de condoleance staat de geopende kist in een aparte kamer. Het lijfje uitgemergeld, het gezichtje ingevallen, de prothese past niet meer.

Aan bezoekers wordt gevraagd om mee op te passen dat de vierjarige achterkleindochter niet het kamertje in gaat. Ze zou maar schrikken van haar oud-omaatje.

Het wordt vrij druk, het meisje ziet haar kans schoon en huppelt op de kist af. Ze grijpt de rand en trekt zich op de tenen, zodat ze goed in de kist kan kijken.

Alle omstanders staan verstijfd van schrik en houden hun adem in, dan roept ze verrast uit:

„Mama, kom eens kijken....net Sneeuwwitje....!”

Sia Kreeberg

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een ikje is een persoonlijke anekdote of ervaring gevat in maximaal 120 woorden. U kunt zelf een ikje inzenden via onze website nrc.nl/ik.