Lamptafel en stoelbureau

Geliefden Fien Muller en Hannes van Severen maakten een meubelcollectie. ‘Het was pingpong.’

Ze waren dit voorjaar genomineerd voor de Designs of the Year Awards, de Oscars van de designwereld. Ze hebben tentoonstellingen bij de vleet en wereldwijd wordt over hen gepubliceerd. Tot grote verrassing van Fien Muller en Hannes van Severen zelf.

Fien Muller (1978) was fotografe en haar partner Hannes van Severen (1979) beeldhouwer. Twee redelijk succesvolle kunstenaars met een vaste galerie in Gent. Maar de afgelopen twee jaar heeft Van Severen geen nieuwe beelden gemaakt en Muller heeft geen stillevens gefotografeerd. Te druk zijn ze opeens met het ontwerpen en produceren van meubels. „Het heeft zo moeten zijn”, zegt Fien Muller.

Veerle Weenes, van galerie Valerie Traan in Antwerpen, nodigde Muller drie jaar geleden uit om bij haar tentoon te stellen. De fotografe mocht zelf bepalen wat ze zou laten zien. Wenes eiste alleen dat Muller zelf nog een kunstenaar zou uitnodigen. Niet moeilijk: ze wilde weleens samen met haar man exposeren. „En dan maken we samen iets nieuws”, beloofden ze.

Op dat moment waren ze druk met de verbouwing van hun huis bij Gent, vertelt Fien Muller. „In onze living wilden we een tafel. Maar op die plek was geen elektra-aansluiting in het plafond. Toen bedachten we een tafel met een lamp eraan vast.” Die lamptafel werd het uitgangspunt voor de gezamenlijke tentoonstelling. Hannes van Severen: „We zeiden: we maken alleen maar voorwerpen met een functie. Die beperking werkte bevrijdend.”

Muller: „Meteen kwam er van alles naar boven, zagen we allerlei mogelijkheden.”

In zes maanden tijd ontwierpen ze samen een meubelcollectie: stoelen, fauteuils, tafels, kasten, lampen. Maar ook opvallend veel combinatiemeubels à la de lamptafel: dubbelfauteuils, lampfauteuils en zelfs een bureau dat tegelijk fauteuil, boekenkast en lamp is.

Van Severen: „We zochten steeds naar de simpelste oplossingen. Met welke materialen kan je een zo eenvoudig mogelijk kast maken? Dus niet iets ingewikkeld met mallen. Gewoon aan de slag met basismaterialen uit de doe-het-zelfwinkel: messing hoekprofielen, betonijzer, polyethyleen plaatmateriaal.”

Muller: „We waren ongeduldig. We werkten als beeldhouwers. Dus nauwelijks schetsen en direct met het materiaal aan de slag.”

Van Severen: „We kozen voor dunne materialen, zodat de meubels begrensd worden door fijne lijnen, alsof het tekeningen in de ruimte zijn, transparante sculpturen. De verschillende functies in één meubel zorgen voor extra vertakkingen, die het nog meer tot sculpturen maken.”

Het kostte de twee geen moeite om voor het eerst gezamenlijk aan de slag te gaan. Muller: „Het was pingpong.”

Van Severen: „Soms gaf ik de aanzet, soms Fien. Maar het uiteindelijke resultaat ontstond uit samenwerking.”

Muller: „Een heerlijk gevoel. Alsof het zo moest zijn.”

Van Severen: „We hebben eenzelfde smaak, eenzelfde soort logica.”

Muller: „Niet zo gek als je al twaalf jaar een koppel bent. Je bent veel samen, je wijst elkaar voortdurend op dingen. In de supermarkt zeg je: kijk, wat een bijzondere kleur aubergine.”

In hun huis in een dorp bij Gent testten ze de meubels in het dagelijks gebruik. In de woonkamer staan een paar van hun stoelen en de lamptafel, het blad vol met boeken en speelgoed van hun kinderen.

Muller: „Zo ontdek je hoe ze voelen, wat er nog aan kan worden verbeterd.”

Van Severen: „De meubels zien er overigens onhandiger uit dan ze zijn. Ook al zijn de stoelen van harde materialen, je kunt er probleemloos een hele avond op zitten.”

Hannes van Severen is de zoon van Maarten van Severen, de jong gestorven meubelontwerper die internationaal naam maakte met minimalistische meubels. Tot de expositie bij Valerie Traan voelde hij nooit de behoefte om in zijn vaders voetsporen te treden. Van Severen: „Ik heb geen voorbeelden, geen helden. Het zijn de dagelijkse dingen die ons inspireren.”

Muller: „Ik ben altijd al gek geweest van Mondriaan, van de eenvoudige meubels van Donald Judd. Dat heeft vast meegespeeld. Maar bewuste beïnvloeding, nee.”

Van Severen: „Kijk naar dat simpele bakje voor aan de muur. Qua vorm heeft dat misschien iets Donald Judd-achtigs. Maar door de verschillende kleuren marmer ook weer helemaal niet. Het is minimalisme en barok tegelijk.”

Muller: „Hannes komt uit een familie van minimalisten. Ik uit een familie van antiquairs. Bij ons was het antiek, barok. Mijn grootmoeder haalde Delfts blauw naar België.”

Hannes: „We komen uit twee verschillende werelden die heel goed samen gaan.”

Tentoonstelling meubels Muller Van Severen tot en met 11 november bij The Frozen Fountain op de Prinsengracht 645 in Amsterdam. mullervanseveren.be