We zijn allemaal heel erg bijzonder – so what?

In de zomer van 1974 vormt zich in een artsy-fartsy zomerkamp in het Amerikaanse noordoosten een hechte vriendschap tussen zes tieners uit New York en omstreken. Wat zij dan nog niet beseffen is dat die vriendschap tussen enkelen van hen een leven lang zal voortduren en zelfs voor een groot deel hun motieven en keuzes in hun bestaan zal bepalen.

Meg Wolitzer zet The Interestings sluw maar ook riskant in door van het zestal een lichtelijk irritant groepje te maken dat zichzelf als uitverkoren beschouwt, voornamelijk vanwege de hechte vriendschap die ze blijven onderhouden met uitsluiting van degenen die ze als minder ‘interesting’ beschouwen. Dat laatste geldt vooral voor Julie, die de belangrijkste rode draad in het verhaal vormt en die, als enige van eenvoudige afkomst, uit deze zomers en de erop volgende vriendschappen een gevoel van bijzonderheid overhoudt.

Wolitzer beschrijft het van glorieus tot uiterst zorgelijk variërende leven van het zestal in de volgende decennia in een 19de-eeuws aandoende klassieke vorm. Ze plaatst het verhaal zorgvuldig in een historische context: van Reagan, via de AIDS-epidemie tot uiteraard 9/11 en zijn nasleep.

The Interestings is vooral sterk in de dialogen en Wolitzer excelleert in romantechnisch sterke wendingen zonder dat ze de behoefte voelt de chronologie al te zeer overhoop te gooien. Maar waarom deed ik er dan weken over het boek uit te lezen? Misschien omdat The Interestings, met alle kwaliteiten, toch te veel blijft wat wij een streekroman zouden noemen, met New York City en omstreken als ‘streek’. Dat schept, samen met een zekere zelfingenomenheid van de hoofdpersonen, toch voortdurend afstand. Daarnaast wordt de roman gehinderd door Wolitzers neiging op de meest onverwachte momenten vooruit te blikken.

Het personage dat het langst bijblijft is, verrassend genoeg, Jonah, de zoon van een ietwat naar Joan Baez gemodelleerde folkzanger, die als enige effectief met de traumatische component in zijn verleden lijkt te kunnen afrekenen.

The Interestings is een roman met een enorme reikwijdte, over vriendschap, jaloezie, de teleurstellingen die het ouder worden onherroepelijk met zich meebrengt. Uiteindelijk is het Dennis, Julies non-interesting echtgenoot, die terugblikkend het beste oordeel velt over de Werdegang van het selecte groepje en de plek waar zij elkaar vonden: ‘Als je naar een ander kamp was gegaan als tiener had je een totaal andere groep mensen ontmoet en was je met hen bevriend geraakt. […] Maar het meest opwindende was dat je jong was toen je hier terechtkwam. Het maakte dat je je bijzonder voelde. Maar Jezus, is dat het meest essentiële in het leven?’

Jan Donkers