Bulderend voetballeven

Van gangmaker René van der Gijp tot presentator Wilfred Genee: elke kijkerslieveling van Voetbal International (RTL) krijgt zijn eigen boek. Nu is het de beurt aan Jan Boskamp, het type met een olifantenhuid en een hart van goud. En getapte voetbaljongens verkopen: de biografie staat deze week eerste in de bestsellerlijst van de CPNB.

Geen gezeik werd ook in 2008 al uitgegeven, bij Borgerhoff & Lamberigts, in Boskamps tweede vaderland België. Hij trainde een handvol Vlaamse clubs, won met Anderlecht drie landstitels en is een populaire, want ongepolijste gast in tv-shows. Zijn boek, geschreven door publicist Wim De Bock, stond weken in de toptien van de Standaard Boekhandel.

Maar toen was de oud-Feyenoorder in zijn geboorteland nog onbemind, want nog geen vaste gast in Voetbal International, dat net begon. Voor wie niet kijkt: hij is de bulderende, soms onverstaanbare Rotterdammer in sponsortrui, die Van der Gijp voor een treiterijtje straft met een flinke klap.

De derde druk van Geen gezeik is voor de Nederlandse markt geactualiseerd en ontdaan van al te gedetailleerde passages over hier onbekende Belgische clubs. Vlamismen schrappen was niet nodig, De Bock schreef het boek in de ik-persoon.

De titel dekt het karakter van Boskamp: no-nonsense. Zijn jeugd op de Rotterdamse straten vormde hem. Dat zet hij niet aan op tv, zegt hij. „Ik gooi er alles uit. Nou, daar houden de mensen blijkbaar van. En zo word je dus een bekende Nederlander, daar moet je 65 voor geworden zijn.”

Voetbal is niets minder dan zijn leven. Hij was trainer van Dubai tot Georgië, rijdt als liefhebber honderden kilometers voor één wedstrijd en ligt dagen thuis op de bank, want er rolt altijd wel een bal op een van zijn duizenden tv-zenders. Zijn liefde voor sport wordt slechts benaderd door zijn fascinatie voor de Tweede Wereldoorlog.

De mooiste passages beschrijven zijn zwaktes: als hij een man in het verkeer klappen verkoopt na een belediging, of praat over zijn zinloze strijd tegen de kilo’s. En het is slikken als hij vertelt over de pijn van het leven zonder Jenny, zijn jeugdliefde die in 2001 overleed aan kanker. Het verdriet zal nooit slijten.

Michiel Dekker