Verdwaalde vreemdeling

Xarel-lo: voornamelijk de cava-druif in Penedès. Chardonnay: u welbekend. Incroccio Manzoni: een geheimzinnige, lokale eigenheimer zeker? Op het etiket van deze witte Mas Pardal genoteerd met tweemaal een c op het eind. Volgens Wine Grapes, A Complete Guide to 1,368 Grape Varieties, Including Their Origins and Flavours, tot ons gebracht door Jancis Robinson, Julia Harding en José Vouillamoz met slechts één c geschreven.

En dan nog wat: wat doet een ‘very minor black skinned cross’ uit het Italiaanse Veneto in het Spaanse Penedès? Want volgens het gewichtig naslagwerk van de drie J’s komt deze druif buiten Italië niet voor.

’t Is een vreemdeling zeker die verdwaald is zeker? Dat komt qua Spanje wel vaker voor. Doe gauw open en vraag hem naar zijn naam: incroccio manzoni. Hela, en ik wil er niet over doorzaniken, maar dat is toch met één c?

Enfin, laat maar zitten. Die druif heeft een hele reis achter de rug. Biedt ’m een stoel aan. En die andere twee druiven ook trouwens en laten we wijn met ze drinken. Lekkere blanco, deze Mas Pardal 2012 ( € 8,70).

Met een rondinkje, een vetje, en de deur staat nog open, want met een frisse bries bovendien. Perzik in de knapzak, venkel, anijs, robuust mondgevoel. Prettig, sappig, lekker, maar toch vooral bijzonder door die incroccio manzoni.

En kijk nou eens, de importeur heeft er ook een 100 procent versie van in zijn assortiment, Antistiana 2011 ( 12,50).

Nog maar even wat verder wroeten naar zijn herkomst.

Ook in Veneto zelf is er slechts een zonderling te vinden die op puur durft in te zetten inzet: Collalto. Om over een gevaarlijke gek (Perlage) maar te zwijgen die het aandurft om met de incrocio manzano (let op die ene c…) een mousserende wijn te maken.

Hoe dan ook, er moet een stekje in de handbagage van de Spaanse oenoloog Miquell Madall terecht zijn gekomen. Deze is er op zijn beurt weer mee in Penedès aan de slag gegaan en kijk aan…

Hij ontfutselde  aan al zijn import-borelingen maar liefst 1540 ampolles (flessen) vi de taula (tafelwijn). Want als officiële Penedès-wijn mocht deze blanco natuurlijk niet door het leven. Zit Madall verder niet mee.

Zolang-ie maar gul, rijp, volle-yoghurtzuurromig wit op al die 1540 tafels mag zetten. Met gedroogde abrikoos, perzik, het zoet van witte bonen, venkel, anijs, rijpe appel en peer.

Spannend. Wat u zegt. Onalledaags zeker. Tijdens een blindproeverij… Laat ze maar raden.

Wie pinot blanc zegt heeft het een beetje goed. En wie riesling renano beweert, mag ook met gekleurde inkt schrijven.

Volgens de importeur is de incrocio namelijk het resultaat van een kruising van deze twee druiven.