Vrouw blij op het werk? Dan is de man blij met gezin

Naarmate vrouwen het leuker hebben op het werk, zijn hun mannen tevredener met het gezinsleven. Dat onderzoeksresultaat kwam ik afgelopen week tegen; ik loop er al een paar dagen over te denken.

Logisch, zei een zelfbenoemd ervaringsdeskundige die ik ernaar vroeg. Als vrouwen thuis zeuren over hun werk lijdt het hele gezin daaronder. „Maar als vrouwen het op het werk naar hun zin hebben, zijn ze thuis tenminste te pruimen.” En mannen dan? „Die hebben thuis niet zo’n zin om met hun werk bezig te zijn.”

Zou het echt zo zitten? Ik weet het niet. Amerikaanse psychologen hadden 107 getrouwde tweeverdienerstellen ondervraagd. Hoogopgeleide stellen vooral, ze konden zo in een gladde film: tachtig procent blank, driekwart woonde in de suburbs, iedereen werkte gemiddeld veertig-plus uur per week. Ze waren gemiddeld eind dertig en hadden twee kinderen, een jongetje van bijna zes-en-een-half en een meisje van net geen zes (dat kan, met gemiddelden).

Hun werkgever deed niet veel om hen te helpen met het balanceren tussen werk en gezinsleven. Over het algemeen hadden de ondervraagden een gelukkig huwelijk. En, stel ik me voor, een groen gazonnetje met een wit tuinhek eromheen.

De onderzoekers hadden deze mensen op één moment gevraagd naar hun werk en hun gezinsleven, dus het was niet mogelijk om oorzaak en gevolg vast te stellen. Eén van de resultaten was bijvoorbeeld: hoe sterker mensen het idee hadden dat een werkgever het gezinsmanagement ondersteunde, hoe opgewekter die mensen op het werk waren. Maar dat hoeft geen oorzaak-gevolg-relatie te zijn, schrijven de onderzoekers: het kan ook komen doordat optimistische mensen hun werk én wat hun werkgever voor hen doet door een roze bril bekijken.

En die zeurende vrouwen? Naarmate vrouwen het leuker hebben op het werk, zijn hun mannen tevredener met het gezinsleven. Dat kun je makkelijk omkeren: naarmate je man tevredener is met het gezinsleven, ga je als vrouw vrolijker naar je werk.

Maar dan is het gekke: wat mannen op hun werk voelden, beïnvloedde het gezinsleven voor vrouwen niet, en (het omgekeerde) hoe vrouwen zich thuis voelden, maakte voor mannen op het werk niet uit.

Mannen namen de gevoelens van hun vrouw kennelijk niet mee naar hun werk. En als ze hun werk al mee naar huis namen, liet hun vrouw zich daar niet door beïnvloeden.

Hoe zou het precies zitten? Meer onderzoek is nodig, natuurlijk, maar eerlijk gezegd lijkt een tv-serie over deze stereotiepe groep mensen me ook een heel leuk idee.