Ik wil niet zielig gevonden worden

Ilena van Houwelingen (27) is kinder- en jeugdpsycholoog Ze zit in de Ziektewet en ontvangt een Wajong-uitkering Ilena is single en woont in een huurhuis

Ilena van Houwelingen: „Dat ik financieel afhankelijk ben, vind ik geen fijn idee.” Foto Peter de Krom

‘Sinds 2009 zit ik in de Wajong. Vanwege depressies en angsten moest ik mijn laatste stage afbreken. Eenmaal in therapie heb ik mijn studie nog afgerond, maar werken lukte niet meer. Nu gaat het wat beter met me, daarom ga ik bij het UWV een reïntegratietraject in. Voor een parttimebaan, want fulltime kan ik niet aan. Ik heb wel veel zin om weer te werken. We gaan een baan onder mijn niveau zoeken, iets administratiefs bijvoorbeeld: duidelijk en simpel werk waarmee ik zelfvertrouwen kan opbouwen. Over een aantal jaar hoop ik op mijn eigen niveau aan de slag te zijn. Maar fulltime zal waarschijnlijk nooit een optie zijn.

„Soms heb ik het er moeilijk mee dat mijn vrienden wel carrières hebben. Zo is mijn beste vriendin toegelaten tot de GZ-opleiding: de plek die iedere psycholoog zou willen. Dat is af en toe heel pijnlijk voor me. Niet omdat ik het haar niet gun, maar omdat het me erop wijst dat ik dat nu niet kan. Dat ik beperkt ben.

„In deze rubriek staan steeds mensen die in mijn ogen best succesvol zijn. Daarom dacht ik: misschien is het interessant om een keer de minder succesvolle kant te laten zien? Ik merk in mijn omgeving dat mensen geen idee hebben hoe mijn inkomsten en uitgaven eruitzien. Ik heb geen inkomen om mee te pochen, geen carrière en geen financieel rooskleurige toekomst. Maar ik vind dat ik me er ook niet voor hoef te schamen. Zelf begin ik trouwens ook niet snel over mijn lage inkomen. Omdat ik vooral niet zielig gevonden wil worden. En omdat ik denk: ik moet niet zeuren, want ik werk ook niet.”