Bill Murray overtuigt op licht cartooneske wijze als FDR

Bill Murray lijkt in het geheel niet op president Franklin Delano Roosevelt (1992-1945), maar met sigarettenkoker, cocktailglas en stiff upper lip vergeet je dat snel: zijn FDR overtuigt op licht cartooneske wijze. Hyde Park on Hudson is een onderschatte film: Amerikaanse recensenten hadden soms moeite met de intieme massage die FDR zich laat welgevallen of dat hij speelbal is van een vrouwenhofhouding. Schijn bedriegt: FDR is een genie in empathie en krijgt altijd zijn zin in deze vederlichte, soepele film. Daisy, nicht in de zesde graad en maîtresse, doet verslag van een bezoek in 1939 van de Britse stotterkoning George VI – die van The King’s Speech. Het draait maar om één ding: de monarch voor het oog van de camera’s een hotdog laten verorberen om zo Brits-Amerikaanse toenadering te verbeelden. Maar FDR doet meer: de onzekere koning een hart onder de riem steken. Bill Murray tilt deze film in de ‘middlebrow’-traditie van chique plaatjes, beschaafde conversatie en milde humor, bijna in zijn eentje boven de middelmaat uit.

Coen van Zwol