Column

Zwijgend testpubliek

Toch leuk van Apple. Dat iedereen opeens fundamentele vragen over vingerafdrukken stelt. Is zo’n lijnenpatroontje wel uniek? Waar wordt de afdruk dan opgeslagen? Wat als iemand mijn patroontje steelt – een vingertop is niet te wijzigen. En wat als de dief zo hebberig is dat-ie mijn vinger afhakt?

Ik wil graag ook een vraag stellen: zijn we niet wat laat? We hebben al járen een rotsvast geloof in vingerafdrukken als identificatiemiddel.

Kijk even mee. Sinds 2003 eist de EU dat alle miljoenen asielzoekers hun tien vingerafdrukken geven. Die gaan in database Eurodac, om te checken of de asielzoeker het niet stiekem twee keer probeert. Ook eist de EU sinds 2004 de afdrukken van alle visumaanvragers. Die gaan in database VIS. En dan is er nog SIS, een database vol gestolen spullen, verdachten en criminelen. In de nieuwe versie is ook plaats voor vingerafdrukken. Er zijn veel mensen die heel opgewonden raken van één geïntegreerd systeem dat openstaat voor Europol en vrienden.

Terwijl er natuurlijk van alles mis kan gaan. Grote aantallen leveren onvermijdelijk dubbelingen op. Een crimineel kan je afdruk stelen waardoor jij, niet hij, jarenlang met een rood vlaggetje in een database in Straatsburg zit. En wij kunnen nog grinniken om het idee dat iemand je vinger afhakt, er zullen genoeg asielzoekers zijn die met gif of mesjes hun vingers bewerken om door het systeem te glippen.

Asielzoekers, criminelen en verdachten schrijven geen brieven naar ombudsmannen. Daarom voelen we ons vrij om juist hen te onderwerpen aan nieuwe technologieën, hoe rammelend of invasief die ook zijn. Neem spraaktechnologie. Prima, maar imperfect. Nu laten we juist van deze techniek zoiets cruciaals als een verblijfsvergunning afhangen. Kassa van de VARA sprak de Thaise Ning die negen keer zakte voor haar spraaktoets, omdat de computer haar ‘l’ en ‘r’ niet kon begrijpen. Ze krijgt geen vergunning en moet 6.000 euro betalen.

Of neem de omstreden botscans. Heb jij ooit je polsgewricht laten meten om te bepalen hoe oud je bent? Tuurlijk niet, dat doen we enkel bij jonge asielzoekers. De lijst is lang: bodyscans, slimme surveillancecamera’s, elektronisch toezicht, DNA-analyses, allemaal techniek die eerst over de zwijgenden wordt uitgestort. Maak ons, assertieve burgers, testpubliek. Op onze eigen iPhone 5.

Carola Houtekamer (@nextcarola) schrijft elke week op deze plek over technologie