Wereldpremière choreografie OOOOOOOO in Rotterdam

Verhalen over verbroken relaties van het publiek zijn de basis van Giulio D’Anna’s nieuwe dans.

Dans, tekst, muziek: ‘OOOOOOOO’ Foto Cinzia Camela

Geboorte, dood, huwelijk: belangrijke gebeurtenissen delen we met elkaar in rituelen. Maar waarom doen we niets bij het eindigen van een belangrijke relatie? Die vraag borrelde op bij choreograaf Giulio D’Anna (32) nadat hij in Zagreb het Museum voor Verbroken Relaties had bezocht. Twee kunstenaars, ex-geliefden, verzamelden objecten, verbonden met hun eigen stukgelopen verhouding en die van anderen. „Opmerkelijk genoeg was het een heel opwekkende collectie”, vertelt de Italiaan D’Anna, die vanavond tijdens De Keuze van de Rotterdamse Schouwburg zijn nieuwe voorstelling OOOOOOOO presenteert. „Door de herkenning – iedereen kent die gevoelens van boosheid, verdriet, verraad – voelde ik me deelgenoot, het was een louterende ervaring. Meteen stelde ik mijzelf de vraag of zoiets naar het theater te vertalen is.”

Voor OOOOOOOO vroeg hij, net als de Kroatische kunstenaars, mensen om hem heen hun ervaringen te delen. „Niet alleen in de romantische arena, maar een breder palet, ook bijvoorbeeld emoties verbonden aan een verstoorde verhouding met ouders, beschadigde intimiteit, vervreemding van het eigen lichaam.” Vrienden, kennissen en totale vreemden die op D’Anna’s oproep om input reageerden, deelden intieme herinneringen. Tijdens het repetitieproces fungeerden die als context voor de acht jonge dansers uit verschillende Europese landen. Hun emotionele confidenties vormen de bouwstenen van een ‘postmoderne musical’, met zang, dans en tekst.

In eerdere voorstellingen van D’Anna, die na zijn opleiding aan de School voor Nieuwe Dans Ontwikkeling, in 2009, al diverse prijzen in de wacht sleepte en wordt gezien als een belangrijke nieuwkomer, viel die multi-disciplinaire benadering al op. D’Anna vertelt intieme verhalen, met stem, (biografische) teksten en video als omlijsting van de taal van het lichaam, het lichaam als drager van persoonlijke geschiedenissen en emoties.

Een ontroerend voorlopig hoogtepunt in zijn nog bescheiden oeuvre, en een culminatie van zijn choreografische vingeroefeningen, is Parkin’Son (2011), waarin hij met zijn vader Stefano (63) een liefdevol portret schildert van hun vader-zoonrelatie. De ziekte van D’Anna senior speelt in zowel tekst als beweging een rol, maar het is vooral de fysieke vertaling van hun emotionele verknochtheid waardoor bij elke voorstelling de zakdoeken tevoorschijn worden gehaald.

D’Anna werkt nu aan een nieuw werk, M’AMA, over moeder en dochter, dat in december in première gaat op het Act Your Age festival in Limburg.

OOOOOO van Giulio D’Anna, Rotterdam 24 en 25/9. Inl: www.dekeuze.nl, www.giuliodanna.com