Ontslag op staande voet na een verboden glas wijn

Deze rubriek belicht elke dinsdag kwesties uit het bedrijfsleven waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Vandaag: gepikeerde werkgevers.

Onterecht ontslagen op staande voet, en dan? De werknemer mag weer aan de slag, maar de gemoederen zijn vaak alles behalve bedaard. Hoe ver mag een gefrustreerde werkgever gaan?

Een vrouw werkt al zestien jaar als ziekenverzorgster bij Reade, een Amsterdams revalidatiecentrum. Collega’s en patiënten vinden haar betrouwbaar en ervaren. Op een avond neemt ze samen met haar collega pauze; de afdeling is dan tijdelijk onbemand. Ze geeft haar pieper aan iemand van een andere afdeling. Beneden in het café laat ze zich trakteren op een glas wijn door een dankbare ex-patiënt.

Een maand later wordt ze op staande voet ontslagen. Reade is woest over de wijn en de onbemande afdeling. Er zou zelfs iemand twintig minuten op de wc hebben gezeten, terwijl zij aan het roken en drinken was.

De vrouw stapt naar de rechter en vraagt om wedertewerkstelling en doorbetaling van loon. Volgens haar was het een rustige avond, was het niet ongebruikelijk om samen pauze te nemen en zat er niemand op de wc. Natuurlijk, het was onverstandig om dat drankje aan te nemen, maar een waarschuwing was genoeg geweest.

De Amsterdamse kantonrechter geeft de vrouw gelijk, ze mag weer aan het werk. Maar Reade wil van haar af. Ze moet naar een andere afdeling, mag alleen werken onder toezicht en krijgt geen onregelmatigheidstoeslag meer – een aanslag op haar salaris. Intussen probeert Reade de arbeidsovereenkomst te ontbinden, maar ook dat lukt niet. Reade had niet na één avond disfunctioneren het vertrouwen in haar mogen opzeggen, vindt de kantonrechter.

Dan meldt de vrouw zich ziek met spanningsklachten. Als ze weer verschijnt, krijgt ze te horen dat ze voortaan om kwart over zeven ’s ochtends moet beginnen, waardoor ze haar kind niet meer naar de voorschoolse opvang kan brengen. Dat is de druppel. Negen maanden na het fatale glas wijn vraagt ze de kantonrechter de arbeidsovereenkomst te ontbinden en eist ze een vergoeding van 50.000 euro.

Die krijgt ze, mede dankzij haar lange en vlekkeloze dienstverband. Alle restricties na het onterechte ontslag hebben de verhoudingen op scherp gezet. Reade heeft zich volgens de rechter niet gedragen als een goed werkgever.