Koele dame tegen de misogyne mannen

In de rest van de misdaadserie The Fall is rechercheur Stella sterk en koel als marmer. Maar in de eerste scène zien we haar even kwetsbaar: in pyjama maakt zij het bad schoon. Gebukt, voorovergebogen. Gefilmd van een afstand door de deur. Dat gluurdersperspectief keert steeds terug in de serie. Het plaatst de kijker in de schoenen van de lustmoordenaar.

Nog meer ongemakkelijke identificatie: die seriemoordenaar (Jamie Dornan) is een lieve vader met een soft beroep. Zijn huiselijke leven krijgt alle aandacht. Terwijl zijn tegenstander Stella (Gillian Anderson, The X-Files) geen privéleven krijgt. Zij blijft ongenaakbaar. In de hotelkamer heeft ze afstandelijke seks met een onbekende agent.

Deze BBC-serie van de Vlaamse regisseur Jakob Verbruggen staat in de traditie van The Killing: aangenaam traag, veel privéleven, en ook nog wat politiek en corruptie – dit keer in Belfast. En vooral: een vrouw die als enige haar cool bewaart tussen mannen die zich door gevoelens laten meeslepen. Een vrouw in een mannenrol, zijn we daar nu nog niet aan gewend? Dat zouden we wel willen, maar Stella begint er er zelf steeds over. Misogyne mannen misgunnen haar de macht en de seks, vindt ze. Dat feminisme zit ook in haar analyses. Volgens Stella wil de moordenaar wraak nemen op hoog opgeleide vrouwen. Terwijl hij het gewoon doet voor zijn plakboek met foto’s en schetsen en ondergoedstrikjes.

The Fall zit vol interne verwijzingen, doorgaans in contrasterende parallelmontage. Zo keert het bad uit de eerste scène ook terug: als de moordenaar eerst het lijk van zijn slachtoffer wast, en later zijn dochtertje.