Janelle Monáe is draaikolk met aanzuigende werking

Wanneer zangeres Janelle Monáe het commando „laag” geeft, ligt haar band op zijn rug op het podium. En ook het publiek gaat op de hurken. Als een tijgerin kruipt de zangeres tussen de mensen. Ze bevoelt ze, grijpt hun telefoons. Eenmaal terug op het podium is er meteen weer een duik op de handen en laat ze zich crowdsurfend rondvoeren op het extatische publiek.

Wie Janelle Monáe aan het werk ziet kan niet anders dan ontzag voelen. Wat een energie en levenslust etaleert die vrouw met kuif, bretels en vuur in de heupen. Zij was zaterdag een draaikolk met een dusdanig aanzuigende werking dat iedereen werd meegevoerd in een duizelingwekkende spin.

Het intieme concert dat ze gaf in de kleine club People’s Place, op een voor deze ster klein podium – haar zeskoppige band en twee zangeressen pasten net – voelde exclusief. Het was een scherpe try-out voor het grote werk, een tournee rond haar tweede cd The Electric Lady. Daarop presenteert ze zich, net als op haar debuut The ArchAndroid in 2010, als ontastbare cyber-soulster. Haar androïde alter ego, de fictieve protagonist Cindi Mayweather, bleef nu echter achterwege.

Het was vooral wild swingend en theatraal. Muzikaal deelde de 27-jarige Amerikaanse een waanzinnige kwaliteitsklap uit in deze uitstekende, van ideeën overstromende show. Als een ware muzikale omnivoor ging ze in haar liedjes langs haar muzikale invloeden, van Prince tot James Brown en Michael Jackson. Synchroon ging de band mee in de pasjes, ondertussen een gelaagde en harmonisch rijke schakeling makend van stampfunk, naar soul, disco en rock. Covers heeft Monáe absoluut niet nodig. De aanpak van ABC van The Jackson Five en Prince’s Let’s Go Crazy waren evengoed sprankelend.

Amanda Kuyper