Hippie- en kimono-invloeden bij voorjaarsshow Mattijs van Bergen

Foto Peter Stigter

Wat een Facebookbericht al niet kan opleveren. Een tijdje geleden meldde Mattijs van Bergen dat hij dringend op zoek was naar een zaal waar hij zijn collectie voor voorjaar 2014 kon laten zien. En zie wie reageerde: Axel Rüger, de directeur van het Van Gogh Museum. Toevallig had hij net even een zaal leeg staan, en is hij gecharmeerd van het werk van de Nederlandse modeontwerper.

Er zijn mindere locaties denkbaar.

Van Bergen (33) was afgelopen december de grote winnaar tijdens de Dutch Fashion Awards, een Nederlandse modeprijs met een internationale jury. Dat heeft zijn label een flinke impuls gegeven. Vorig jaar om deze tijd had hij nog geen enkel verkooppunt, dit najaar zijn zijn kleren te koop in zeven winkels.

Zijn vorige collectie, waarmee hij ook de Awards won, moest Van Bergen grotendeels maken van restjes die hij nog had liggen. Nu had hij veel mooie zijdes kunnen kopen en zelfs speciaal stoffen laten maken, zoals een metalige bouclé. Voor het eerst waren ook de samples niet in eigen atelier gemaakt maar bij de fabrikant in België die zijn collecties tegenwoordig produceert, wat de kleren er meteen een stuk professioneler deed uitzien.

Mattijs van Bergen, die na de modeopleiding aan ArtEZ een vervolgopleiding deed aan Central Saint Martins in Londen, is bekend geworden met uitbundig gekleurde, geplisseerde vrouwenmode. Die plissés waren zondagmiddag maar mondjesmaat te zien: een enkele geplooide rok, een klein stukje geplisseerde stof dat onder de zoom van het jasje van een broekpak uit piepte.

In plaats daarvan had hij zich geconcentreerd op kimono-invloeden en origami-vouwtechnieken: naar voren gevouwen ronde mouwen, die het idee van een cape gaven, jurken met brede strikceintuurs die vanuit de eveneens brede mouwen kwamen, jasjes met wijde korte mouwen die opengeritst konden worden, waardoor ook een cape-effect ontstond. Doordat de kledingstukken gemaakt waren van twee kleuren stof, waren de Japanse effecten goed zichtbaar.

Daarnaast zaten er een paar broekpakken en zijden hemdjurkes in de collectie, plus een aantal nogal  hippie-achtige stukken: driekwart rokken met contrasterende verticale banen en een geschulpte zoom, gecombineerd met strakke coltruien, broeken en broekpakken die vanuit de knie wijd uitliepen. Niet per se heel modieus, en een beetje wonderlijke noot in het al veelzijdige geheel – de ontwerper had er duidelijk zin in, dit seizoen – maar niet oncharmant.

Het aantrekkelijkst waren de outfits waarbij Van Bergen het relatief simpel had gehouden. Een effen, rechte jurk van dik groen satijn, sweatshirts van rijke, sfeervol gekleurde geweven stoffen, de achterkant van een ander materiaal dan de voorkant, die werden gedragen met knielange plissérokken waarin een rijzende zon was verwerkt: herkenbaar, bijzonder, en heel draagbaar.

Eerder gepubliceerd in NRC Handelsblad. Fotografie: Peter Stigter.
Meer foto’s hier.