‘Ik wil vriendelijkheid in muziek’

Op haar tweede cd, ‘Het Is’, toont zangeres Eefje de Visser dat ze gegroeid is als schrijver en muzikant. „Eigenlijk ben ik best dominant en eigenwijs.”

Foto Andreas Terlaak

Ze zijn onnadrukkelijk. Rijmen niet. Associatief. Fragmentarisch. De teksten van singer-songwriter Eefje de Visser (27) zijn als mozaïeken van gedachten, gevoelens en dromen. Ze pende ze neer met een soort achteloosheid. Vindingrijk, wars van ritme, metrum of vorm. Maar het stroomt in haar teksten. En alle woorden zijn altijd weer gevangen in een melodielijn.

Eefje de Visser is groot in het kleine, in zowel haar originele, aaneengeregen teksten als haar muziek. Wie haar ziet optreden sluit haar in de armen. Toen, in 2011 op de vele festivals, als debutante met poppengezichtje, het scheve staartje, het broekpak en een ontwapenende buurmeisjesuitstraling. Nu, een charmante zangeres die zich met een nieuw gevonden vertrouwen meer kan laten gaan op het podium met de Eefje de Visser-band, drums, bas, toetsen, gitaar en zijzelf zingend op gitaar.

In 2009 won ze de Grote Prijs van Nederland. Haar debuut De Koek verscheen in 2011 bij Eefjes Platenmaatschappijtje. En nu is er de ‘moeilijke tweede’, Het Is. Daarop heeft ze zich meer vrijheid gepermitteerd. „Nu ik echt omarmd heb dat ik doe wat ik doe, word ik rustig”, zegt ze. „Die ‘sorry dat ik besta’-houding op het podium, dat onschuldige gedoe, heb ik overboord gegooid. Het rare was dat het altijd precies het tegenovergestelde was van hoe ik eigenlijk ben: dominant en best eigenwijs.”

De cd Het Is toont groei. Op persoonlijk vlak waren er obstakels na het verbreken van haar relatie, en herijken van vriendschappen. Het succes van De Koek zorgde voor een nieuw, anders ingevuld leven, onderweg in de toerbus. Thuis: stilte. „Onderweg zijn hield mij staande. Ik was een soulmate kwijt in een periode van succes en dat maakte veel indruk. De hele wereld zat even in mijn hoofd. In rust kwam het hard binnen. Even denk je dat het nooit meer over gaat. Geruststellend dat ik toch weer blij werd – met name van muziek maken.”

Ze werkt in een cafeetje. Muzikant zijn is soms een vreemd idee. „Koffie maken en bier tappen zet je met beide benen op de grond.” Eefje de Visser is minder correct geworden, stelt ze vast. „Ik was best een moraalridder. Kon vastzitten in principiële denkbeelden; altijd iets te zeggen over wat een ideale wereld zou zijn. Mijn ideeën zijn nu wat minder radicaal. Ik sta de realiteit wat meer toe.”

„Laat me, maar mijn gang gaan, vanaf nu af aan”, zingt ze in Nu Af Aan. Andere liedjes meanderen meer. In De Bedoeling zingt ze: „Er zit een vreemde in mijn hoofd, en ik wil hem eruit. Ik verander nog steeds. Ik verander door en in cirkels rond.” Het album geeft stof voor diepere gedachten, maar zocht ook iets sussends. De Visser wil ‘nooit’ iets maken wat schuurt, moeilijk of dramatisch is. „Ik wil vriendelijkheid in muziek.”

Het Is heeft fijnzinnige arrangementen. Kaal soms, met enkel een dansritme van een houtblok, aangezet met synthesizer. Of enkel gitaar. De koortjes brengen kleur, gooien de liedjes open. Zij zingt dicht op de huid. Bewust nam ze eerst zang en gitaar op, daarna kwam de band. „Het maakt de zang zacht waardoor teksten subtieler aankomen.” Met haar versplinterde „hak-op-de-takmanier van denken”, drukt ze zich niet letterlijk uit. „Er wordt vaak ingezoomd op mijn teksten. Ik doe iets bijzonders, schijnt. Maar ik weet ook niet hoe ik er allemaal op kom. Wat doe ik mijzelf aan in dat Nederlands, denk ik wel eens. Maar in het Engels kon ik niet persoonlijk worden. In mijn eigen taal kan ik meer fantasie toelaten.”

Eefje de Visser: Het is. Tournee vanaf 21/9 www.eefjedevisser.com