Opa Horner

De slotweek van de Vuelta heb ik gevolgd via het satellietkanaal van een groot schip. Nou ja, ik zag af en toe de samenvatting van een etappe. Hoe dan ook, toen duidelijk werd dat opa Horner zichzelf kandideerde voor de eindzege kon ik deze gedachte niet onderdrukken: is de man toevallig naar een anti-aging-kliniek geweest?

Horners zege heeft de pennen in beweging gebracht. Kan dit zomaar, een 41-jarige zonder noemenswaardige erelijst die de gerenommeerde namen in de bloei van hun carrière aftroeft? Veel vragen, weinig antwoorden. Ik zit thuis achter mijn computerscherm; de scheepsmotoren trillen na, zeebenen heb ik niet.

Volgens mijn vaste surfstramien kom ik terecht op de Engelstalige wielerblog The Inner Ring. De (anonieme) schrijver is goed ingevoerd in het wielrennen. In de about-sectie verklapt hij een sportjournalistieke achtergrond, maar ik verdenk hem er van dichter bij het vuur te zitten. Voor het gemak noem ik hem Mr. Inner Ring.

Alles aan Mr. Inner Ring is mild, zijn stijl, zijn humor, zijn ironie. Hij is scherp maar afgewogen scherp; hij is streng maar vol compassie. Ik zie dat hij op woensdag 11 september een tekst postte met de titel: The Problem With Chris Horner. In het evenwichtig opgebouwde stuk komt Mr. Inner Ring tot een voor zijn doen vrij prikkelende conclusie: wie een probleem heeft met Horner heeft een probleem met zichzelf. Aan het kleine schuifje in de schuifbalk rechts van de tekst zie ik ook dat er voor minimaal anderhalf uur leesplezier aan reacties binnenkwamen. Ik begin meteen.

De lezers van de blog zijn doorgaans even scherp en beschaafd als Mr. Inner Ring. Zelden post er iemand na middernacht een reactie; dronken kreten kom je niet tegen. En zelden post iemand overdag. Dit kan erop wijzen dat de overgrote meerderheid zijn liefhebberijen niet botviert in de baas zijn tijd. Hier zegeviert het kalme licht van de ratio. Wie wel degelijk een probleem heeft met Chris Horner zet breed uiteen waarom dit allerminst betekent dat je ook een probleem met jezelf zou moeten hebben.

In de meanderende discussie begint van een globale tweedeling zich af te tekenen. Aan de ene kant zijn er de liefdevolle gelovigen die stellen dat na het Armstrong-debacle niemand, en dus ook Horner niet, zich nog volpompt met verboden kerosine. Aan de andere kant zijn er de sceptici die zich te vaak bedrogen voelen.

Wat vervolgens gebeurt in de finale is nog nooit gebeurd op zijn blog. Mr. Inner Ring moet tot twee keer toe als een scheidsrechter ingrijpen: ‘Ho ho jongens, dit is een debat, geen handgemeen’.

De wielerliefhebber blijft een spectaculaire attractie.

Peter Winnen is oud-profwielrenner en schrijver.