Werkloos in 2013: Vincent Gebuis (nu 31)

Schaamte? Nee, dat voelt hij niet. Maar als iemand hem vraagt hoe het gaat, vertelt hij niet uit zichzelf dat hij nu al vier maanden werkloos is. „Dan vertel ik liever dat mijn vrouw weer zwanger is.”

In juni raakte Vincent Gebuis zijn baan kwijt. Hij werkte als filiaalmanager bij een elektronicazaak in Hoofddorp. En die ging failliet. Werkloos door overmacht dus, stelt hij vast.

Maar dat maakt het probleem niet minder. Gebuis heeft sindsdien 37 sollicitaties verstuurd. Tot nu toe mocht hij twee keer op gesprek komen. En vandaag ook nog een keer. Het aantal uitnodigingen is hem tegengevallen. Aan de andere kant: „De meeste werklozen zitten gemiddeld meer dan drie maanden zonder baan. Dus misschien is het niet zo gek.”

Wel wil hij graag weer aan de slag. „Thuis heb ik het nu wel gehad.” Hij houdt zich bezig met het huishouden – zijn vrouw werkt wel en hij heeft een driejarige dochter. Soms gaat hij een eindje racefietsen. Ter afleiding. En hij zoekt naar vacatures. Elke dag.

Verbonden met de bijna 700.000 andere Nederlandse werklozen voelt hij zich niet erg. „Ik heb het gevoel dat ik er alleen voor sta.” Van ouderen hoort hij dat het er in de jaren tachtig anders aan toe ging. „Dat er toen meer saamhorigheid was.”

Protesten zouden in zijn ogen ook niet onterecht zijn. „Als je leest wat ze nu allemaal weer aan bezuinigingen gaan doorvoeren.” Daar wordt het alleen maar erger van met de werkloosheid, is zijn inschatting. „Het zou goed zijn om daar met een grote groep aandacht voor te vragen.”

Maar ja, eigenlijk ziet hij dat niet echt gebeuren. Daar is de samenleving inmiddels „te individualistisch” voor geworden. Bovendien, zegt Gebuis, vindt hij het uiteindelijk toch zijn eigen verantwoordelijkheid, dat hij weer een baan vindt.

Hij hoopt dat dat in ieder geval voor december lukt. „Het gaat ábsoluut goed komen”, vertelt hij zichzelf.