Milde dopingstraf Kroaat Marin Cilic

Marin Cilic krijgt een vrij lichte straf omdat de Kroaat niet de intentie zou hebben gehad doping te gebruiken.

De Kroaat Marin Cilic is voor negen maanden geschorst vanwege dopegebruik. Dat heeft de internationale tennisbond ITF gisteren bekendgemaakt.

Bij een controle in München in mei 2013 zijn in zijn urine sporen van het verboden middel nikethamide aangetroffen. De stof zat volgens de ITF in glucosetabletten.

Volgens de bond had Cilic niet de intentie zijn prestaties te verbeteren, dus kreeg hij een relatief korte schorsing. De straf is met terugwerkende kracht ingegaan op 1 mei, waardoor hij op 1 februari weer mag spelen.

Cilic (24) heeft bij het internationaal sporttribunaal CAS beroep aangetekend tegen de straf. „Ik heb nooit bewust of moedwillig doping gebruikt en ben er tegen”, verklaarde de nummer 24 van de wereld.

Cilic speelde voor het laatst op Wimbledon eind juni. Hij simuleerde in zijn tweede rondepartij een knieblessure en gaf op. Hij was toen al door de ITF op de hoogte gesteld van zijn positieve test. Kroatische media berichtten dat Cilic met de ITF een schorsing van drie maanden was overeengekomen. De straf valt hoger uit.

Zijn coach Bob Brett zei in een eerder interview teleurgesteld te zijn in Cilic, met wie hij negen jaar samenwerkte tot het tweetal dit voorjaar uit elkaar ging. „Ik heb hem zo vaak uitgelegd dat hij niet zomaar producten moet aanschaffen. Die kunnen vervuild zijn. De spelers geloven dat alles goed is. Ze zijn een beetje naïef en worden later daarvoor bestraft.”

Het is de tweede keer in korte tijd dat een proftennisser wordt geschorst na een positieve dopingtest. Eind juli werd Viktor Troicki voor anderhalf jaar gestraft. De Serviër weigerde in april een bloedtest in Monte Carlo. De ITF maakte later bekend dat de normale straf van twee jaar met zes maanden werd teruggebracht, omdat Troicki gestresst zou zijn geweest.

De coulante handelwijze van de ITT wordt door andere grote sportbonden bekritiseerd. Zo wordt volgens bestuurders van de internationale wielrenunie (UCI) met twee maten gemeten als het gaat om dopingbestrijding. De UCI beroept zich nog maar zelden op de intentie of de stressfactor van sporters.