Dit wordt nachtwerk

Gisteren is begonnen met het bergen van de Costa Concordia Het schip lag bijna twee jaar voor de kust van het Italiaanse eilandje Giglio Een gigantische operatie, die langer duurt dan verwacht

Met een nog nooit eerder gebruikte methode wordt gepoogd de Costa Concordia overeind te hijsen. Foto AP

Millimeter voor millimeter komt een steeds groter gedeelte van de met algen bedekte kiel van het cruiseschip te voorschijn. De vorderingen zijn met het blote oog niet zichtbaar. Alles wordt aangestuurd uit de volledig afgeschermde controlekamer naast het scheepswrak, waar twintig technici de ruimte pas verlaten zodra de klus geklaard is.

Het is een van de meest complexe bergingen aller tijden. Niet eerder is een schip van deze omvang (een lengte van 300 meter; drie voetbalvelden) rechtop getrokken. Daarbij komt dat het schip op de rotsen is gevaren, waardoor de hele stuurboordzijde is opengereten en 3.500 m3 zeewater het scheepswrak is binnengestroomd. Om het nog ingewikkelder te maken, is de Costa Concordia terechtgekomen in een beschermd natuurgebied, vlak voor de kust van het eilandje Giglio. Aan de 500 bergers van het Amerikaanse Titan en het Italiaanse Micoperi de taak om deze klus te klaren. Minutieus gaan ze te werk. Iedere fout kan fataal zijn.

Twintig maanden ligt het schip nu voor de kust van Giglio nadat kapitein Schettino het schip op de rotsen nabij het Toscaanse eiland voer. 32 opvarenden kwamen om het leven; twee mensen worden nog steeds vermist. Vanaf zonsopgang tot ’s avonds laat is de haven stampvol met bergers, journalisten, politie en bewoners van het eiland – iedereen met een badge om zich te identificeren. Het lijkt op een collectief afscheid. Met name de plaatselijke horeca zal de drukte missen. Het eiland was voordat de Costa Concordia strandde elk najaar uitgestorven. Sinds het ongeluk zitten restaurants en bars altijd vol.

Niemand mag tijdens de operatie het water in of aan boord van het schip. Te gevaarlijk. Het is onbekend wat al het water in het wrak voor invloed heeft – er heerst vooral de angst dat het schip het niet houdt. Voor de 120 duikers van het team is het vandaag dus een rustige dag. Onder hen bevindt zich een duikteam van het Nederlandse bedrijf Disa, gespecialiseerd in dergelijk civiel onderwaterwerk. De 28-jarige duiker Mark Keulen zit een biertje te drinken op het terras. Hij is sinds oktober vorig jaar op het eiland en heeft gebouwd aan het gigantische onderwaterplatform waarop de Costa Concordia wordt neergelegd. „Het is waanzinnig om aan zoiets te mogen meewerken. Aanvankelijk leek het me iets onmogelijks. Die gladde helling waar dan met beton een metalen constructie op moet worden geplaatst om dat gigantische schip te dragen.” Mark en zijn collega’s deden de afgelopen maanden 15.000 duiken rondom het schip om deze operatie voor te bereiden. Handmatig legden ze buizen aan en knoopten de zakken aan elkaar waar cement in werd gespoten. Daar steunt nu een platform op waarop de Costa Concordia wordt gekanteld. „Het is een ongelofelijke klus geweest. Het platform is sterk genoeg. Het schip vormt een aanzienlijk groter risico bij deze operatie. Mijn werk begint pas weer als het schip stabiel overeind staat.”

Zijn nachtdienst, die om 19.00 uur zou beginnen, gaat in ieder geval niet door. De 10 à 12 uur die aanvankelijk als schatting werden gegeven, blijken te weinig. Het wordt nachtwerk. Zo lang ze bezig zijn mag niemand van het eiland af, ook niet de journalisten die willen weten waar de vertraging vandaan komt en hoelang het nog gaat duren. Ingenieur Franco Porellacchio, die de operatie leidt, kijkt de journalisten meewarig aan. „Het is belangrijk dat dit zorgvuldig gebeurt. Hoelang dat gaat duren is echt onze laatste zorg.” Een oudere bewoner van Giglio heeft genoeg van de onrust en grijpt de microfoon: „Wat lopen jullie toch de hele tijd te zeuren over wat er mis gaat en hoeveel vertraging er ontstaat. Laat de technici gewoon hun werk doen.” Applaus volgt.