Shaffy’s levenslust gevat in soms ontroerend eerbetoon

„Ik laat mijn liedjes dan maar zwerven, en verder zoek je 't maar uit”, zong Ramses Shaffy in zijn lijflied Laat me, over alles wat hij na zijn dood zou achterlaten.

Hij stierf in 2009 – en zijn liedjes zwerven inderdaad nog volop rond. Zoals op de nieuwe cd Leef!, waarop Shaffy zelf nauwelijks te horen is, maar andere artiesten – meestal jonger dan hij – des te meer. De besten zijn zij die met het Shaffy-repertoire iets nieuws hebben gedaan. Een andersoortig arrangement, een andere manier van zingen of zelfs een nieuw liedje waarin elementen van Shaffy zijn gebruikt.

Bløf opent deze staalkaart van stijlen met een nieuw nummer over een oude man op een oud eiland („hij zong en speelde liedjes, en er was nooit wijn genoeg”) waarin een door Shaffy zelf gezongen coupletje is bevorderd tot refrein. Verder zingt Herman van Veen een eigen lied over Shaffy, stemmig en teder tegelijk: „In zijn laatste dagen zag je nog de blos van voor het eerst verliefd”. Bijzonder zijn ook de rockversies van The Scene (Zing, vecht, huil, bid) en De Dijk (5 uur) en de ontroerende zingzeg-voordracht van Liesbeth List in een onbekend Amsterdam-lied. Maar bij de ietwat zeurderige klank van Tim Knol en Lucky Fonz III is Shaffy’s levenslust ver weg.

Henk van Gelder