In coloraturen is Peretyatko soeverein en superieur

Op papier was het een attractie. Coloratuursopraan Olga Peretyatko, een rijzende ster in de internationale operawereld, zong in Amsterdam een eenmalig en uitverkocht recital met vogelverwijzingen als thema – een logische keuze aangezien Nederland haar in het hart sloot na haar superieure vertolking van Stravinsky’s Le Rossignol bij De Ned. Opera. (januari 2012).

Dat Olga Peretyatko zo’n programma eenmalig komt zingen wekt sympathie. Ook de samenstelling van haar recital was verrassend en dus innemend. In relatief weinig gehoorde liederen van Tsjaikovski en Rachmaninov etaleerde zij – minder fijnzinnig begeleid door Matthias Samuil – de warme basis onder haar gigantische hoge register. In de liederen van Strauss miste je finesse in dictie en de vocalises van Saint-Saëns – die waren er vooral voor de liefhebber van ultrazoet. Pas in Stravinsky’s kwinkelerend nachtegalengezang kwam Peretyatko los van de muziek en ontstond vervoering. Drie toegiften (oa Alabieffs Nachtigall) versterkten de indruk: Peretyatko’s stem straalt het helderst in trommelvliesgeselend trapezewerk.

Mischa Spel